Bomen op moeders kussen

Op donderdag 22 september moesten wij evacueren voor de orkaan Rita. Ik ben met mijn mama en mijn broertje Olle naar Jasper, Texas gegaan. Mijn vader was in Lumberton gebleven. Hij werkt voor een fabriek in Port Arthur, hij was naar Lumberton gegaan zodat hij dichter bij zijn fabriek en huis zou zijn.

Het duurde twaalf uur om de trip naar Jasper te maken in plaats van twee uur. Wij gingen naar de `lakehouse' van onze buren. Wij waren met elf mensen en wij hadden onze twee katten bij ons, Figaro en Findus.

Op vrijdag begon het al te waaien. Op vrijdagnacht kwam de orkaan aan land. Het stormde. De wind ging wel 120 kilometer per uur. In Beaumont waaide de wind wel 190 kilometer per uur. Ik sliep de hele nacht. Maar toen ik opstond was het pas erg, ik was net wakker en toen viel er een boom op ons dak. Gelukkig geen schade.

Op zondag deden we niks.

Op maandag kwam mijn papa met benzine, want dat was onze grootste zorg. Toen gingen wij naar Houston, Texas. Wij huurden een appartement en bleven daar anderhalve week. Toen gingen wij terug naar Beaumont. Wij hadden vijf bomen op het dak. Een op mijn mama's en papa's slaapkamer, met een tak recht op mijn moeders hoofdkussen. Twee andere bomen waren op de garage gevallen en hadden het dak in het midden verwoest. Een andere boom op de speelkamer, maar geen schade. De vijfde boom op de bijkeuken: een klein lekje.

Wij gaan volgende week pas weer naar school. Maar toch zijn wij met al die bomen beter af dan de slachtoffers van Katrina in New Orleans met al dat water.

Eigen Rita-nieuws en foto van Gijs van Holthoon, 9 jaar uit Beaumont, Texas (U.S.A.)