Mode

Nooit gedacht dat het lot van een man kon afhangen van twee knoopjes. Toch is het zo: twee kleine, onopvallende knoopjes kunnen een man maken of breken in het oog van modegevoeligere medeburgers.

Ik doel op de knoopjes van het button-down-hemd, die de kraag vastzetten op het voorpand van het hemd. Die knoopjes mogen niet meer, het button-down-hemd is uit. Wie nu nog in zo'n hemd loopt, is een in onbruik geraakte, volledig verouderde ouwe lul, even potsierlijk als beklagenswaardig.

Ik merkte het toen ik op zoek ging naar een nieuw button-down-hemd. Winkelbedienden deinsden meewarig achteruit: ,,Button-down? Nee, nou ja, misschien nog ergens in het magazijn.''

Ik was altijd zo fier op mijn button-down-kragen. Ik had een rotsvast vertrouwen in ze, de kraagpunten konden niet meer opkruipen of weglubberen. Niets was heerlijker dan vrijen in een button-down-hemd: je kon zó weer de straat op, alsof er niets gebeurd was. In een button-down-hemd straalde je optimisme en zelfvertrouwen uit, een grote toekomst wenkte, je zou dat volkje van slappe-boordendragers wel even mores leren.

Nog niet zo lang geleden was het button-down-hemd zelfs een must. Ik citeer de Duitse avondkledingvoorschriften voor reizigers van de Disney Cruise Line: ,,Für Herren werden Button-down-Hemden mit offenem Kragen oder Polohemden und lange Hosen empfohlen.'' Als je daar nú, geknoopt en wel, op de dansvloer stapt, word je als een paria verwijderd. ,,Ohne Knöpfe, bitte!''

Het is hard en het is onrechtvaardig, maar ik zal me erbij moeten neerleggen.

Dit is des te moeilijker te verwerken omdat we een zomer achter de rug hebben, waarin we de doorbraak mochten beleven van een ander onheilspellend fenomeen op het gebied van de herenmode: de bloes-over-de-broek.

Let er maar eens op: welke man die zichzelf respecteert, durft nog zijn bloes in zijn broek te dragen? Het schijnt in buitenwijken van Spakenburg en Ermelo nog voor te komen, maar ik kan u verzekeren dat je onmiddellijk uit allerlei uitgaansgelegenheden in de grote steden wordt verwijderd zodra je je vertoont met een riem die de bloes bínnen de broek houdt. (Riemen kunnen ook al niet meer, daar mag je alleen nog je vrouw mee slaan.)

Over de oorsprong van deze trend sprak ik met een modieus geklede dertiger. ,,Het is twintig jaar geleden bij ons op school begonnen'', zei hij trots, ,,nu doet iederéén het''.

Dat is een tikje overdreven. Er loopt een bloesgrens die een meedogenloze scheiding aanbrengt tussen mannen boven en onder de 55 jaar. Soms zie je een zestiger zijn huis verlaten met de bloes over zijn broek, maar al na een meter of honderd begint hij beschaamd het textiel onder zijn riem terug te proppen. Hij is bang dat hij er uitziet als een man in een positiejurk, wat bij dikkere mannen inderdaad enigszins het geval is.

Deugen modieuze mannen méér dan niet-modieuze mannen? Dat zou ik niet willen bevestigen. Ik zag Saddam Hussein met zijn handlangers in die merkwaardige kinderboxen van een Iraakse rechtszaal zitten. Saddam droeg een knooploze boord en zijn kornuiten lieten het hemd tot op hun schoenen zakken. Moet ik meer zeggen?