Bagdad Blues

Een hotelkamer en een man alleen: dat dwingt tot heftige erotische fantasieën en een onstuitbare gedachtenstroom. Acteur Reinout Bussemaker speelt de meeslepende solo Bagdad Blues, geregisseerd door Willibrord Keesen. Schrijver Paul Pourveur schreef een prachtige tekst waarin subtiele herhalingen een bijna muzikale structuur opleveren.

Telkens begint een stuk monoloog met het noemen van een plaats plus hotelnaam, bijvoorbeeld `Milaan, Hotel Paradiso, Via Inferno'. En dan kan de taal losbranden. Tegelijk brandt de herinnering aan een van de vele geliefde vrouwen los die de hoofdpersoon in de foyer of binnentuin van die hotels heeft ontmoet. Pourveurs tekst is niet altijd even zachtaardig, integendeel. Liefde is eerder je ,,te pletter neuken'' dan getuigenis van innigheid of tederheid. Toch werkt die harde toon goed, want het versterkt de radeloosheid van de hoofdpersoon. Sinds de breuk met zijn grote liefde zoekt de hoofdpersoon vergetelheid bij tal van andere vrouwen.

De ondertoon van Bagdad blues is politiek geladen. Een van de geliefde vrouwen, Martine, spant zich in voor een gelukkige en vreedzame wereld. De Iraakse stad Bagdad is het toneel van strijd, autobommen, doden en verminkte lichamen. Er is ook een Bagdad in de Amerikaanse staat Arizona, een mijnwerkersplaats. Zo meandert de tekst langs plaatsnamen, hotels, geliefden en natuurlijk de eenzame tobberijen van de man.

21 okt Doetinchem, Gruitpoorttheater. 27 okt Leiden, LAK. 29 okt Amersfoort, De Lieve Vrouw. Tournee t/m 17/12. Inl. 026-3512418 of www.keesen-co.nl