`Als ze maar een vent hebben, hoeven ze de hand niet op te houden.'

In het ideale geval zijn politici dienaren en hoeders. In de praktijk zijn ze bemoeiallen en vogelverschrikkers. 't Lijkt of de politici er een speciaal behagen in scheppen de bevolking de stuipen op het lijf te jagen. Als je al niet kunt slapen omdat je aan de dood denkt of aan je schulden, die 's nachts volgens Annie M.G. Schmidt altijd extra oplopen, dan schrik je wel wakker van de politiek. Altijd verzinnen ze daar wel een nieuwe maatregel, een nieuwe eis, een nieuwe waarschuwing, een nieuwe vrijheidsbeperking.

Den Haag bedisselt en de wachtkamers van de psychiater stromen vol.

Op elke straathoek en in elke steeg loert een moslimterrorist. Waarschuw de politie als u een verdachte boodschappentas ziet of een onregelmatige baksteen. Over onze hoofden scheert de dood. Buk u, want de vogelpest is in aantocht.

Wee de collaborateur die nog een hobbykip laat onderduiken.

Klopjachten, controles, pakbrigades en plukeenheden, er is geen ontkomen aan.

't Is een verademing als je in de politiek weer eens een ouwerwetse nar tegenkomt, een idioot die niemand kwaad doet.

Ik bedoel Anneke Broekman-Veltman, van de gemeenteraad van Enschede, afdeling VVD.

Ze wil in de gemeentewet opgenomen zien dat vrouwen in de bijstand verplicht een man gaan zoeken om mee te trouwen, zodat ze de gemeente niet langer geld kosten. De gemeente heeft het geld hard genoeg nodig voor al de zotten in de gemeenteraad. De vertrouwde budgettaire zorgen.

Anneke Broekman-Veltman beschouwt in haar liberale wijsheid de ongetrouwde vrouw als parasiet en de man als redding.

Uit Enschede valt altijd wel vuurwerk te verwachten.

,,Het klinkt heel stigmatiserend,'' zegt Anneke Broekman-Veltman, ,,dat weet ik. Maar het is wél zo.''

Ze vindt haar plannetje zelf briljant, de schat. Roept haar voorstel emoties op? ,,Ja, dat krijg je als je prikkelende taal hanteert om een vastgelopen thema vlot te trekken,'' luidt haar reactie.

Men praat al helemaal Haags, daar in Enschede.

Men trekt vlot en gaat de discussie aan.

Ook schooljuffrouw Anneke Broekman-Veltman is er duidelijk op uit om met een stompzinnig genoegen haar niets-vermoedende zusters de zenuwen te bezorgen. Maar dit keer zal de politiek in haar opzet niet slagen. Het kan niet anders of de zusters van Broekman-Veltman schateren het uit.

,,Als ze maar een vent hebben, hoeven ze de hand niet op te houden.''

Als een man het gezegd zou hebben was het kippenhok te klein geweest.

Zou ze nog wel over straat durven, Anneke Broekman-Veltman? Zou ze de vingers die haar nawijzen niet voelen in haar rug, zou ze het gegniffel en gesnuif niet horen, en het nauwelijks onderdrukte `Kijk, daar loopt Anneke Broekman-Veltman'? De kampioene van de dommeriken, de oppermasseuse van de lachspieren, de onnozelaar van de eeuw, de allemanszot, de puikmalloot?

De politiek trekt wonderlijke talenten aan.