Oor: van Rammstein tot McCartney

Muziekblad Oor heeft een ingrijpende operatie achter de rug: het gaat samen met voormalige concurrent Aloha. Het toonaangevende tijdschrift mikt nu op popliefhebbers van Rammstein tot Paul McCartney.

Hij ligt er. En dat is al heel wat. Het was geen kleine opfrisbeurt - eerder een monsterklus, zeggen Oor-hoofdredacteuren Koen Poolman en Erik van den Berg. Ze stampten in een maand tijd een nieuw magazine uit de grond, waarin de rubrieken van Oor en Aloha tot een hecht geheel gesmeed moesten worden. Het werd een glossy van 140 pagina's, zwaar en glimmend.

Op de Nederlandse muziekbladenmarkt was geen plaats meer voor een blad naast Oor, vond uitgever Argo Media Groep. Vandaar dat Aloha, in 1999 begonnen als tijdschrift voor de popliefhebber van dertig jaar en ouder, het veld moest ruimen. `Inclusief het beste van Aloha' is het devies van Oor, dat nu ook bij Aloha-abonnees in de bus valt. En vandaar ook dat ex-Beatle Paul McCartney en de Duitse metalband Rammstein broederlijk de cover sieren van de eerste Oor nieuwe stijl. ,,Rammstein hebben we al vaker in Aloha gehad, hoor'', zegt oud-Aloharedacteur Willem Bemboom, ,,zo nieuw is die band ook niet meer. We hebben wel veel gediscussieerd over wat oude en nieuwe muziek was, maar die scheidslijnen zijn niet zo duidelijk te trekken.''

Waarin verschilt een Oor-onderwerp van een Aloha-onderwerp? Koen Poolman: ,,Oor is gericht op mensen met een niet te stillen honger naar nieuwe muziek. Aloha is voor de popliefhebbers die al weten wat ze leuk vinden.'' Volgens Willem Bemboom weten Aloha-lezers al bijna alles van de bands waarover geschreven wordt. ,,Dus als ik meld dat Uriah Heep op 3 maart 1976 een concert gaf, en het was 3 mei, dan word ik gegarandeerd bedolven onder de boze reacties.'' Koen Poolman: ,,Maar Aloha spreekt niet alleen oude rotten aan, ook jongeren van twintig willen nu nog de Beatles of The Band herontdekken. De doelgroepen lopen door elkaar.''

Aloha heeft volgens de laatste oplagecijfers 6.200 abonnees en verkoopt 5.200 nummers in de kiosk. Oor telt 15.000 abonnees en een losse verkoop van 6.900. In de schappen van de kiosk zijn weinig Nederlandse muziekbladen meer te vinden, hoewel een oud-hoofdredacteur van Aloha een nieuwe titel, Revolver, wil uitbrengen. De concurrentie komt nu vooral nog van Engelse titels, meent Van den Berg. ,,Bladen als Q en Mojo worden ook door Oor-lezers gekocht. Maar in Engeland zijn ook veel gespecialiseerde titels verdwenen, zoals The Face, Melody Maker en Sound.'' Het verbaast hem dan ook niet dat uiteindelijk ook Oor de metamorfose naar een meer allround muziekblad moest maken.

Wat betreft de redactiesamenstelling is weinig veranderd: Aloha en Oor werkten al een tijdje naast elkaar op de derde verdieping van Argo Media Groep in Nieuw Vennep, onder de rook van Schiphol. ,,We zitten niet meer in Amsterdam, dat is even wennen'', zegt Erik van den Berg, terwijl achter hem het ene na het andere vliegtuig opstijgt.

De samensmelting met Aloha is niet de enige verandering die Oor in zijn 34-jarige geschiedenis voor de kiezen kreeg. De afgelopen jaren wisselde het tijdschrift regelmatig van eigenaar, hoofdredacteur én frequentie: van tweewekelijks naar maandelijks. Dat proces ging niet zonder horten en stoten. Met name de moeizame betaling van Oor-freelancers werd een tijdlang breed uitgemeten op de VPRO-website 3voor12.nl. Erik van den Berg verbaast zich over de belangstelling: ,,Kijk, we vonden het als redactie natuurlijk ook vervelend dat we zo lang moesten zeuren om geld voor de freelancers, maar dat beschouwen we toch als een interne kwestie. Al die berichten vonden we een beetje overbodig het leek wel een persoonlijke wraakactie.''

Van de innige samenwerking tussen Oor en de VPRO, zoals de alternatieve hits in de gezamenlijke Moordlijst, is inmiddels weinig meer over. ,,De Moordlijst doen we nu samen met Kink FM.''

3voor12.nl is een concurrent geworden, net als andere internetsites die zich met popmuziek bezighouden. Toch is de rol van Oor nog niet uitgespeeld, denkt Koen Poolman. ,,Mensen blijven behoefte houden aan een overzichtelijk tijdschrift dat ze in bed, in bad of voor mijn part op het toilet kunnen lezen. Oor heeft een traditie waarop je als lezer kunt terugvallen. Je leert de smaak van een recensent kennen dat is wat anders dan een muziekfreak die op z'n weblog schrijft dat-ie een leuk bandje heeft gehoord.''

Willem Bemboom: ,,Een slechte recensie in Oor hoeft ook niet dodelijk te zijn voor een band. Je kunt als lezer juist nieuwsgierig worden en de plaat gaan luisteren, omdat je weet wie de recensie heeft geschreven.'' Wat betreft recensies onderscheidt Oor zich ook van de buitenlandse titels, denkt Bemboom: ,,We zijn als Hollanders toch een stuk nuchterder dan sommige Engelse bladen, die elke drie maanden weer een ander band tot grote belofte uitroepen. Vervolgens hoor je er niets meer van en is de volgende hype aan de beurt.''

Het novembernummer van Oor ligt vanaf vandaag in de kiosk. (5,95 euro)