Entertainer Ivanisevic gaat weer trainen

Goran Ivanisevic (34) won gisteren de finale van het veteranentennistoernooi in Eindhoven. De Kroaat wil voor zijn land spelen in de Davis-Cupfinale in december.

Het is een wonderlijk tafereel: zo'n dertig jonge meiden die zich verdringen rond de kleedkamers van het Indoor Sporcentrum in Eindhoven. ,,Goran, Goran, Goran'' roepen zij in koor. Als hun idool – in een strak oranje shirt en bijpassende zwarte pofbroek – de beveiligde toegangsdeur links laat liggen, druipen zij teleurgesteld af. ,,Een handtekening had er toch wel af gekund'', roept een van hen de boomlange Kroaat na.

De 34-jarige Goran Ivanisevic mag dan vorig jaar gestopt zijn als fulltime tennisser, zijn populariteit heeft nog niet aan kracht ingeboet. De Wimbledonwinnaar van 2001, die gisteren Richard Krajicek versloeg in de finale van de Alex Tennis Classics, liet zich de afgelopen dagen dan ook van zijn beste kant zien. Tijdens zijn partij tegen Jim Courier, zaterdagmiddag, sprong hij over een omheining en poseerde hij uitdagend voor een fotografe, nadat hij een bal op knullige wijze in het net had geslagen. Ivanisevic maakte grapjes met de lijnrechter, jongleerde met de bal en plaagde zijn tegenstander. Het publiek vond het allemaal prachtig.

De Kroaat lijkt in weinig meer op de man die zich de afgelopen zestien jaar niet alleen onsterfelijk maakte met zijn snoeiharde aces, maar ook met zijn scheldkanonnades. `Crazy Goran' was zijn bijnaam – omdat hij last had van stemmen in zijn hoofd die zijn spel in negatieve zin beïnvloedden. Op de ATP Champions Tour ontpopt Ivanisevic zich als entertainer. ,,De twee Gorans kunnen het tegenwoordig goed met elkaar vinden'', legt hij na afloop van zijn wedstrijd tegen Courier uit, in de kleedkamer. ,,Ik ben nog steeds gedreven, maar ik laat mij niet meer gek maken.'' Na een verloren wedstrijd nestelt hij zich thuis op de bank met een biertje.

Enkele jaren geleden trouwde hij met fotomodel Tatjana Dragovic. Hij kreeg een dochter, kocht een jacht en joeg zijn prijzengeld – zo'n twintig miljoen dollar – er in rap tempo doorheen. Maar gaandeweg begon hij zich toch weer te interesseren voor zijn voormalige professie. Toen de Kroatische Davis-Cupcaptain Niki Pilic hem vroeg of hij diens assistent-coach wilde worden, greep Ivanisevic die kans met beide handen aan. En niet zonder reden. Het Kroatische team – met toptennisser Ivan Ljubicic als boegbeeld – presteert dit jaar boven verwachting. In december speelt het team de Davis-Cupfinale tegen Slowakije.

,,Pilic en ik vullen elkaar goed aan'', zegt Ivanisevic. ,,Hij is nogal streng en serieus, ik ben wat lichtvoetiger.'' De assistent-captain heeft een goed contact met Mario Ancic en Ivan Ljubicic, die hij al jaren op de voet volgt en van wijze raad voorziet tijdens belangrijke toernooien. ,,Ancic en ik zijn beiden in Split opgegroeid. Vijf jaar geleden schreef hij zich nog in voor onbekende toernooien in onbekende oorden. En zie, hij staat nu op de zeventiende plaats van de wereldranglijst. Ljubicic heeft een paar geweldige maanden achter de rug, maar kampt zo nu en dan met een gebrek aan zelfvertrouwen. Daar probeer ik hem wat bij te helpen, want ik voel me verantwoordelijk. Klink ik als een grote broer? Dat kan. Zo voel ik mij ook een beetje.''

Ivanisevic gaf onlangs aan Davis-Cupcaptain Pilic aan dat hij zijn land wil vertegenwoordigen als een van de andere dubbelspelers uitvalt. ,,Dat klinkt vrijblijvend, maar is het niet'', vindt hij. ,,Het betekent dat ik mezelf de komende vijf weken flink zal moeten afbeulen: veel tijd in de gym doorbrengen, veel trainen. Afgelopen zomer ben ik een aantal weken met mijn boot gaan varen. Heerlijk natuurlijk, maar mijn conditie is er wel danig op achteruit gegaan. Na mijn eerste trainingsdag kon ik nauwelijks mijn bed uit komen. Het kan stukken beter.''

Ivanisevic wordt in zijn geboorteland nog altijd als tennisgod beschouwd. ,,Wimbledon verschaft eeuwige roem'', zegt de voormalige nummer twee van de wereld. ,,En dat stelt me weer in staat om landgenoten te helpen met hun tenniscarrière.'' Op de vraag wie hij als zijn opvolger beschouwt – Ancic of Ljubicic – geeft hij, uit loyaliteitsgevoel, liever geen antwoord. Na lang aandringen: ,,Ze doen het beiden goed, maar Mario is pas 21 en staat nog aan het begin van zijn carrière. Hij zal de komende jaren veel progressie gaan boeken.''

Met minder dan de winst neemt Ivanisevic in Slowakije geen genoegen, want een ding heeft hij in zijn jarenlange tenniscarrière wel geleerd: ,,Het is mooi om in een finale te staan, maar alleen winnaars blijven in onze herinnering voortleven. Voor verliezers is geen plaats.''