Ennio Morricone

Met zijn muziek voor de films van Sergio Leone herdefinieerde Ennio Morricone de soundtrack voor de western, maar hij beperkte zich niet tot dat genre. Op de dubbelaar Crime And Dissonance, met een voorwoord van John Zorn die zelf een veelgeprezen album vol Morricone-interpretaties maakte, zijn verbluffende fragmenten samengebracht van bloedstollende soundtracks voor Italiaanse gialli.

De giallo is een Italiaans type thriller, vol donkere psychologische en seksuele ondertonen. De muziek, voornamelijk uit Morricones uiterst productieve jaren 1969-1975, past daarop als een handschoen. Zijn stijlmiddelen, zoals stuwende ostinati, enge klavecimbelklanken en suggestieve strijkers, staan hier in een nieuw licht dankzij hoogst psychedelische effecten: oosterse klanken, vervormingen uit de ringmodulator. Priemende gitaren omspoelen gestemde percussie, uit de bocht vliegende orkestraties nemen het op tegen bizarre koorpartijen. Vaak heet het dat filmmuziek niet zonder beeld kan, maar hier is het meestal precies andersom. Sterven door een gestoorde moordernaarshand? Dan het liefst op deze bloedspannende muziek.

Crime And Dissonance (Ipecac, distr. Bertus)