Supermarkt 1

In `Twee halen, één betalen' werd vorige week het aanbod in de supermarkten vergeleken met die in Frankrijk. Schraalhans bleek keukenmeester in Nederland. Hierop kwamen 28 reacties waarvan er vier volgen

Het artikel `Twee halen, één betalen' gaf goed weer wat de trend is met betrekking tot eten in Nederland. Maar een aantal aspecten werd niet belicht, zo weet ik uit eigen jarenlange ervaring met het wonen in Frankrijk. Zo is er in Frankrijk een vestigingsbeleid voor de grote hypermarchés – deze mogen zich niet middenin een stad vestigen. Als voorbeeld: in Parijs vindt je binnen de Périferique slechts kleine supermarktjes. Dit creëert een blijvend bestaansrecht voor de zelfstandige slager, bakker, kaasboer etc. Hierdoor blijven mensen een groot aanbod zien in artikelen waardoor de consument weet wat er te koop is. Ook wordt zo de drempel heel laag om in de buurt te winkelen in plaats van een autorit door de drukke stad.

Een ander aspect is de beleving van eten. Terwijl in Frankrijk bewust eten al bij kinderen op school aangeleerd wordt en het voor volwassenen doodnormaal om urenlang over eten te praten, is deze cultuur in Nederland pas de laatste tien jaar gegroeid.

Over verschraling over het aanbod in Nederland is nog iets te zeggen. Tot mijn grote schrik zie ik dat bijvoorbeeld Albert Heijn er niet voor terugdeinst om slechts 2 merken olijfolie te verkopen: Bertoli en het huismerk. Andere merken worden slechts mondjesmaat toegestaan in hoeken en nissen.