Monk & Trane

In 1957 stond het Thelonious Monk kwartet met John Coltrane maandenlang in de New Yorkse Five Spot club, maar door getouwtrek tussen hun platenfirma's werd er geen noot van vastgelegd. Vier studio-stukjes voor Riverside, daar moesten de fans het mee doen. Jammer, omdat het voor beiden een cruciaal jaar was. Coltrane kickte af van de heroïne, Monk brak na vijftien jaar sappelen door naar een groter publiek.

In '93 verscheen de live-opname Discovery!, artistiek om van te smullen maar slechts met één microfoon vastgelegd.

De geluidskwaliteit van de net verschenen cd At Carnegie Hall is wel prima, dankzij de technici van radiozender The Voice of America. Die maakten deze opnamen tijdens een benefiet-concert op 29/11/'57, ook met bijdragen van Sonny Rollins, Chet Baker, Ray Charles, Dizzy Gillespie en Billie Holiday.

Het repertoire, met Crepuscule with Nellie en Evidence, bestaat geheel uit Monk-klassiekers, met uitzondering van Sweet and Lovely – een van zijn favoriete standards. Dit is het langste stuk op de cd en ook het interessantst wat Coltrane betreft. De manier waarop de saxofonist er na een dienstbaar begin haastig vandoor gaat, maakt duidelijk dat hij toe is aan een eigen ruimte. Dank je hartelijk Thelonious, voor de duw die je me gaf.

Dat de tweede versie van Epistrophy afbreekt wegens een tekort aan bandleden is passend. Monk en Coltrane zeiden elkaar nooit officieel vaarwel, maar ze volgden na dit bijzondere concert ieder hun eigen fascinerende spoor.

Thelonious Monk Quartet with John Coltrane: At Carnegie Hall (Blue Note 0946 35174 2 4).