Jong ontgroenen

Ook op middelbare scholen zijn ontgroeningstaferelen, hoort Cas van Kleef (17)

Ontgroeningen bij studentenverenigingen zijn vaak met geheimzinnigheid omgeven, en dat willen de leden graag zo houden. Dit gaat ook op voor middelbare-schooldisputen die - voorzover bekend - alleen in Rotterdam voorkomen. Er zijn aparte disputen voor jongens en meisjes, naar oud gebruik. De disputen dragen illustere namen als Erasmus, De Zonnebloem en De Speurders. Dat klinkt meer als een paar padvindersclubjes dan interessante geheime genootschappen.

De meeste disputen zeggen dat ze als doel hebben hun leden te `ontwikkelen'. Elke maand wordt er een lezing gehouden waar iedereen zich netjes voor aankleedt, en dan wordt er over een actueel thema gediscussieerd. Dit alles wordt dan met veel rituelen omkleed. Sophie (19), oud-voorzitter van een meisjesdispuut: ,,Veel ouders vinden het een hele eer dat hun zoon of dochter bij een dispuut komt, want vaak zijn ze zelf ook lid geweest. Het is erg grappig om te zien dat hun kinderen vaak enorm door hun ouders gepusht worden zodat ze bij het dispuut van hun ouders terechtkomen.''

Dat klinkt allemaal heel braaf en verantwoord. Maar hoe wordt je dan bij zo'n dispuut toegelaten? Sophie: ,,Je moet ervoor worden gevraagd. Als er weer een nieuwe lichting brugklassers op school rondloopt, kijken de oudere leden of er wat geschikts bij zit.'' Die ontgroening is bij elk dispuut anders, vertelt ze. ,,Maar het gaat er vooral om dat je het die kinderen heel zuur maakt, om hun ruggengraat te testen. Als wij bijvoorbeeld willen dat ze een dansje doen, dan gebeurt dat. Verder worden er wat mentale spelletjes gedaan, maar overigens valt het bij de meisjesdisputen meestal wel mee. Ik heb gehoord van jongensdisputen die hun nieuwe leden volgieten met drank op die avond, en ze in hun onderbroek de tuin laten aanvegen. Dat is een heel ander verhaal.''

Over naar de jongensdisputen dus. Maarten (18), preases van `De Uilenspiegel', vertelt hoe het eraan toe gaat bij hun ontgroeningen: ,,Eerst worden de kinderen twee of drie uur in een kamer gezet, waar ze niks mogen aanraken. Daarna halen we ze naar beneden en geven we ze allerlei veel te moeilijke opdrachten op. Als ze die niet volbrengen wordt er flink op ze gescholden en naar ze geschreeuwd. Ook wordt er bijvoorbeeld slagroom in hun gezicht gespoten, dat soort kleine dingen. Meestal staan ze aan het einde van de avond half huilend en trillend op hun benen. Maar er wordt tijdens die avonden nooit alcohol geschonken! Die kinderen zijn twaalf of dertien, dus bier krijgen ze niet.''

Een oud-lid van een jongensdispuut heeft een heel ander verhaal: ,, Wat is er nou leuker dan die kleine jongens voor de eerste keer dronken te krijgen tijdens de ontgroening? Gedronken wordt er zeker. Bij mijn ontgroening hadden ze ook een paar grappen uitgehaald waarvan ik toen niet echt de humor kon inzien. Ik werd voor een lamp geplaatst en er werd lauw water over me heen gegoten, zodat het net leek alsof ze over mij plasten, dat soort ongein.''

Toch zijn er mensen die zeggen: als je bij een dispuut zit, dan ben je iemand.