Geoormerkt

Groeten iPod-dragers elkaar op straat?

Lukas Keijser (tekst) en Jørgen Krielen (foto's) spreken met mini-jukeboxluisteraars

Eerst was er de walkman met cassettebandjes, toen kwam de discman met cd's en daarna nog even de minidisc-speler. Niet veel later werd het alweer de mp3-speler, want het grote downloaden was begonnen. Met de mp3-speler kun je met de computer binnengehaalde liedjes opslaan en beluisteren. De laatste jaren werden de mp3-spelers zo klein, dat je ze om je nek kan hangen.

Maar hoe geavanceerd ze tegenwoordig ook zijn, de iPod met ongeveer hetzelfde systeem lijkt het nu weer te hebben overgenomen. Dit apparaat van Apple is te herkennen aan de witte bedrading en oordopjes. De grote hoofdtelefoons die om retro-redenen begin deze eeuw even populair waren, zijn daarmee ook verleden tijd. De witte draden zijn overal.

De iPods die eraan vastzitten verschillen van elkaar. Tom heeft een `gewone' bij zich. Daar past voor weken muziek op. Youssef (20) heeft een mini-exemplaar waar ruim duizend nummers op kunnen. Een blauwe. De mini van Marlieke (29) is groen; de nog kleinere witte iPod-shuffle die Josh (37) om zijn nek heeft hangen, biedt ruimte aan zo'n tweehonderd liedjes. ,,Deze is lekker makkelijk voor tijdens het hardlopen'', zegt hij.

Youssef, die overal luistert naar reggae, hiphop, trance en rock, vertelt dat hij zijn iPod kocht omdat die beter is dan de gemiddelde mp3-speler. ,,Ze zijn stabieler, mooier en compacter.'' Alleen de oordopjes zijn niet zo goed, zegt hij. Daarom had hij aan zijn vorige iPod zelf andere gekoppeld. Josh, die rock en elektronische muziek om zijn nek heeft, weet dat mensen dat ook doen om straatrovers te misleiden. De reden dat Tom - alles behalve klassiek op zijn iPod - er een aanschafte, was dat hij ook een Apple-computer heeft. ,,En het is geweldig om mee te reizen. Ik gebruik hem zelfs tijdens het autorijden.'' Dat ze niet goedkoop zijn, de simpelste kost 99 euro, is voor hem geen probleem.

De bezitters van iPods zouden een soort geheime club vormen, moeten de reclames van Apple doen geloven. Tom heeft daar nooit iets van gemerkt, Josh wel. Hij legt uit: ,,Mensen voelen zich een deel van een betere muziekervaring.'' Hij zwaait of knipoogt niet naar andere iPod-bezitters, zoals eigenaars van bepaalde types auto's doen, hij kijkt wel altijd even als er iemand langskomt met witte oordopjes in. ,,Ik vraag me dan af waar ze naar luisteren.''

Met de opkomst van de iPod zijn er ook allerlei tasjes op de markt gekomen waardoor het apparaat blijft glimmen. Saaie, zoals die van Tom, maar ook spannende, van kunstenaars. Marlieke heeft er een van kunstenares Elvira Vroomen die vooral tassen en kleding maakt en bedrukt. Haar iPod-tasje is van vilt en er zitten glimmende blauwe bloemen op. Het is vrij groot. ,,De kabels passen er zo ook mooi bij'', zegt Marlieke.