De lezer schrijft over Van Doorn en El Maroudi 1

Tot mijn niet geringe verbazing stond in Opinie & Debat van 8 oktober een artikel J.A.A. van Doorn, voormalig columnist van de krant. Verbazing, omdat de zeer lezenswaardige bijdragen van Van Doorn ooit uit de kolommen verdwenen na een kennelijk onoverkomelijk conflict met de hoofdredactie. In een klein kader bij het artikel van Van Doorn biedt de hoofdredactie haar verontschuldigingen aan voor hetgeen destijds is voorgevallen. Dat is mooi. Het is altijd goed om bij voortschrijdend inzicht excuses te maken, ook al komen ze misschien rijkelijk laat. Maar deze hoofdredactionele excuses, zonder een woord van nadere toelichting, staan er wel erg naakt en onbeholpen. De lezer wordt als het ware uitgenodigd zijn fantasie over deze kwestie de vrije loop te laten. Voor een krant die in haar hoofdredactioneel commentaar en andere redactionele opiniërende stukken onvermoeibaar vraagt om transparantie, ook of misschien wel juist in netelige kwesties, is dit wel wat vreemd.

Graag zie ik als lezer wat meer transparantie in iets wat al lang geen interne NRC Handelsblad-aangelegenheid meer is. Wat heeft de huidige hoofdredactie doen besluiten om 15 jaar na dato de vredespijp met de heer Van Doorn te roken? Wat ging er destijds in uw ogen mis? Hoe is dat nu uitgesproken? Wie nam daartoe het initiatief? Welke lessen zijn er geleerd? Hoe wordt een herhaling van de geschiedenis voorkomen?