Beren op de weg in Canada

Wandelen in het zuidwesten van Canada is mooi. Maar het is ook spannend, want er zijn beren. Imre de Roo leerde wat je moet doen als je er een tegenkomt

In de voetsporen van eerdere avonturiers proberen wij onze weg te vinden in de laatste sneeuwresten op het bergpad. We hebben al meer dan twee uur gelopen en zijn nog niemand tegengekomen. Door de bomen kunnen we de lucht al zien, dus we moeten bijna bij de top van de bergkam zijn, vanwaar ons een schitterend uitzicht op de gletsjers van het Canadese National Glacier Park is beloofd.

Dan zien we een bloedrode streep, dwars over ons pad. Even later volgt het rode spoor onze looprichting. Na een paar stappen kijken wij elkaar aan, en denken hetzelfde: omkeren.

We waren al gewaarschuwd: we zijn in berenland. Elk toeristeninformatiecentrum in British Columbia en de Canadese Rocky Mountains kan je vertellen op welke wandelpaden je het risico loopt onverwachts een beer tegen het lijf te lopen. De hele zomer doen beren immers niets anders dan zich vol eten voor hun maandenlange winterslaap. En voedsel is voor hen natuurlijk makkelijker te vinden op plaatsen waar geen sneeuw of ijs meer ligt. Dus ook in wandelgebied.

Het zuidwesten van Canada is een van de beste wandelgebieden van de wereld. Je kunt in de provinciale en nationale parken zulke lange of korte wandelroutes kiezen als je maar wilt. Met de Rocky Mountains, de fjorden van Vancouver Island en zijn vele nationale en provinciale parken is de natuur van dit deel van Canada op zijn minst indrukwekkend te noemen.

NIET VOOR WATJES

De Icefields Parkway, de `mooiste snelweg van de wereld' dwars door de Canadese Rocky Mountains, is dan ook niet bedoeld om zo snel mogelijk van A naar B te komen, maar juist om zoveel mogelijk op de rem te trappen om je te vergapen aan de ene gletsjer na de andere. De één nog hoger en blauwer verlicht dan de ander. Ook het panorama van immense pieken van de Noord-Amerikaanse bergketen zelf mag er zijn. Om de paar kilometer is wel een beginpunt van een wandeling. Soms van een halve kilometer, maar even vaak van meer dan tien.

Zo'n duizend kilometer westelijker, op Vancouver Island, moet je voor de beroemde West Coast trail meer uithoudingsvermogen hebben. Hiervoor gaat de tent op de rug en kom je een week lang niet in de buurt van de bewoonde wereld. Deze tocht is absoluut niet voor watjes, en reserveren is verplicht om tot de 8.000 gelukkigen te behoren die hem jaarlijks mogen afleggen. Voor wandelaars die niet zo lang onderweg willen zijn, zijn er natuurlijk ook daar kortere alternatieven.

Als je in berenland bent, wil je de bruine viervoeter natuurlijk wel in het echt zien. Dat kan vrij gemakkelijk als je bijvoorbeeld aan een georganiseerde kanotocht deelneemt door een - niet altijd herkenbaar aangeduid - berenreservaat. Tijdens wandelingen waarbij je niet onder begeleiding op zoek gaat naar een exemplaar, is de kans echter niet groot dat je er een tegenkomt; beren ontlopen mensen liever.

Op weg van de ene wandelplek naar de andere is een camper, in Canada Recreational Vehicle of RV geheten, het ideale transportmiddel. Een RV is groot en luxe en geheel zelfvoorzienend. Ook in the middle of nowhere op de campings in de natuurparken ben je dus van alle gemakken voorzien. Je hebt zelfs geen elektriciteit nodig. De dapperen onder ons zorgen voor minder log vervoer en nemen een tent mee om nog dichter bij de natuur te zijn. Zorg er in dat geval wel voor dat je eten of andere geurende producten als parfum en zelfs tandpasta in een hoge boom ver van je tent hangt of in speciale berenkluisjes bewaart. Laat ze niet in de buurt slingeren dat trekt hongerig wild aan. Wees zeker op plaatsen waar veel voedsel is tegen de avond zijn volle vuilnisbakken een feestmaal voor hen extra alert en laat duidelijk weten dat je er bent. Wij hebben bijvoorbeeld nog nooit zo hard gezongen tijdens het lopen!

BEREN IN HET WILD

Pootafdrukken, uitwerpselen of afgekrabde bomen duiden op aanwezigheid van een beer. Als je deze tekenen aantreft, kun je je het beste uit de voeten maken. Dat geldt helemaal als je een dood beest ziet, of, zoals in ons geval, een bloedspoor. Ook al is er ogenschijnlijk in geen velden of wegen een beer te bekennen, in dit soort situaties kun je maar beter het zekere voor het onzekere nemen.

Blijf vooral rustig als je toch verrast wordt en oog in oog komt te staan met een grizzly of zwarte beer, adviseerden talloze lokale experts ons. Ren nooit weg en ga zeker niet gillen. Maar als een beer je aanvalt nadat hij je eerst gevolgd heeft, of in het donker, vecht dan voor je leven!

Wij hebben uiteindelijk drie beren in het wild gezien. Allemaal langs de weg.