Financiering Burke Stichting, nou en?

Weekblad De Groene Amsterdammer heeft het ontdekt dankzij een staaltje onovertroffen onderzoeksjournalistiek.

De hoofdredacteur maakt er snel een persbericht van. En de volgende dag (12 oktober) staat het op de voorpagina van NRC Handelsblad: `Burke Stichting krijgt geld van bedrijfsleven'. De enig gepaste reactie op deze komische ophef is: nou en?

Anders dan de Groene en NRC Handelsblad kennelijk menen, betekent geld aannemen van een bedrijf niet per se dat men zijn onafhankelijkheid kwijt is. Zoals ook subsidie van de overheid krijgen niet per se betekent dat men zijn onafhankelijkheid behoudt.

Ik kan daar, als voormalig medewerker van de Teldersstichting, over meepraten. Het is steeds een kwestie van onderhandelen, fatsoen, en het besef dat de maatschappij niet gediend is bij `his master's voice'. In twee opzichten is geld krijgen van het bedrijfsleven zelfs te prefereren boven overheidssubsidie.

Ten eerste gaat het om vrijwillige bijdragen en niet om belastingcenten.

Ten tweede gaat het als het goed is om meerdere geldgevers en niet om één de overheid. Dat maakt minder afhankelijk: men kan van een geldgever, die de onafhankelijkheid onvoldoende respecteert, altijd afscheid nemen. Wie van subsidie afhankelijk is kan dat niet. Die bungelt.