Beyen werd minister dankzij Bernhard

Bij de kabinetsformatie van 1952 voor het kabinet Drees III hebben koningin Juliana en prins Bernhard met succes druk uitgeoefend om hun vriend Johan Willem Beyen minister van Buitenlandse Zaken te maken. Dat blijkt uit de biografie Bankier van de wereld. Bouwer van Europa. Johan Willem Beyen (1897-1976), waarop W.H. Weenink, redacteur van NRC Handelsblad, vandaag in Leiden is gepromoveerd. Weenink baseert zich onder andere op de briefwisseling tussen Bernhard en Beyen.

De partijloze bankier Beyen, die in 1955 de beslissende stoot gaf tot de vorming van de Europese Economische Gemeenschap, was begin jaren vijftig bewindvoerder voor Nederland en andere landen bij de Wereldbank en het IMF in Washington.

Beyen was sinds eind jaren dertig hecht bevriend met het kroonprinselijk paar, dat hij mocht tutoyeren. Vooral met de prins bestond een warme band. Beyen was ook een graag geziene gast op Paleis Soestdijk. Tijdens een tocht met een speedboot redde hij voor de oorlog Bernhards leven, toen de prins overboord was geslagen, aldus deze in een gesprek met Weenink.

Uit de briefwisseling van Beyen met Bernhard blijkt dat koningin en prins zich intensief met een nieuwe hoge functie voor hem hebben beziggehouden. Juliana's ingrepen tijdens de verschillende formatiepogingen in de zomer van 1952 hadden als resultaat dat Beyen minister van Buitenlandse Zaken werd.

De koninklijke interventie was niet alleen een vriendendienst. Juliana en Bernhard waren beiden overtuigde voorstanders van nauwe Europese eenwording, en vertrouwden op Beyens ideeën daarover. Aan het eind van zijn termijn als minister verloor Beyen het vertrouwen van Juliana wegens zijn houding in de affaire-Greet Hofmans. Hij bleef bevriend met Bernhard.

Zaterdag in Z: Minister met steun van Juliana en Bernhard