Kinderen en liefde gaan niet goed samen

Kinderen. Het zijn aldoor weer ouders en hun kinderen, of hun kinderwens. Het begon, althans volgens Woody Allen, met ongelukkige Oedipus die zijn vader doodde en met zijn moeder sliep. Meteen in een van de eerste scènes van Mighty Aphrodite door Theatergroep Het Vervolg brandt een discussie los over het wel of niet krijgen van kinderen. Het toneelgezelschap volgt hierin getrouw de gelijknamige film van Woody Allen uit 1995. De titel verwijst naar de almacht van Aphrodite, de godin van de liefde.

Maar kinderen en liefde gaan niet duurzaam samen. Amanda, een hautaine galeriehoudster, wil geen eigen kind maar wel een adoptiekind. Als het zoontje er is, verliest het echtpaar zich aanvankelijk in idolate bewondering, toch komt snel de klad in het huwelijk. Haar ex-man Lenny raakt dermate benieuwd naar de biologische ouders van het briljante kind Max, dat hij naar de moeder op zoek gaat. Ook zij moet buitengewoon zijn. Dat klopt. Maar niet zozeer geestelijke als wel fysiek-erotische: ze is pornoster. Dat ze haar kind afstond, vormt de tragiek van haar leven.

Woody Allen, die in de film Lenny vertolkt, vervlecht in Mighty Aphrodite klassieke met hedendaagse thema`s. In de bewerking door Het Vervolg, geregisseerd door Hans Trentelman, ligt het accent op de liefde van Lenny voor zijn zoon en voor de moeder. Er zitten nogal wat lijnen los. De sterk ingezette variatie op de Oedipus-mythe verwatert. Als toeschouwer vermoed je dat Max uiteindelijk tot verregaande daden als vadermoord en moederliefde in staat is, maar dat wordt niet ingelost. Hij blijft een kinderstem in de luidsprekers.

De mooiste scènes bij Het Vervolg zijn die van tederheid tussen Lenny en prostituée Linda. Herman van Wijdeven vertolkt Lenny met een fraaie, vragende stijl. Nooit zal hij antwoorden krijgen op de vragen die hem beklemmen. Bestaat ware liefde? Hoeveel houden kinderen van hun ouders en omgekeerd? Hij staat geregeld met de handen gespreid naar boven, alsof hij werkelijk niet weet waar hij aan toe is. Linda (door Margien van Doesen) probeert niet de oorspronkelijke filmrol van Mira Sorvino te imiteren. Van Doesen benadrukt de eenzame en ook naïeve tragiek van een tippelaarster voor wie het geluk nooit zal komen.

Tal van Amerikaanse evergreens begeleiden de voorstelling. Regisseur Trentelman neemt met de acteurs, onder wie verder Gitta Fleuren, Joost Horward en Mieneke Bakker snelle overgangen, waardoor de voorstelling een boeiend ritme krijgt. Net montage in een film. Fraai en dramatisch perfect is het Griekse koor dat met prachtige, aan Sofokles ontleende teksten, de handeling begeleidt. Deze vondst is ontleend aan de film. Het getuigt van moed dat regisseurs en spelers een eigen, sprekende vormtaal hebben gevonden voor dit spel over ouderschap en identiteit. Van wie is Max: van zijn moeder of van zijn niet-biologische vader? De vragen blijven ook na afloop intrigeren.

Voorstelling: Mighty Aphrodite van Woody Allen door Het Vervolg. Regie: Hans Trentelman. Gezien: 5/10 Derlon, Maastricht. Aldaar t/m 29/10. Inl. 043-3503050 of www.hetvervolg.nl