Choreograaf Goecke gedurfde aanwinst Scapino Ballet

Zit de dans op een dood spoor nu choreografen wel heel vaak hun toevlucht zoeken bij tekst? In Nederland zijn er een paar choreografen die goed zijn in tekstregie: Hans Tuerlings van het Tilburgse gezelschap Raz bijvoorbeeld, of Paul Lightfoot en Sol Léon van het Nederlands Dans Theater.

Ook Scapino-choreograaf Ed Wubbe zocht zijn heil in taal. In zijn nieuwe voorstelling Was hast Du gesagt? gebruikt hij het werk van de Duitse dichter en denker Hans Magnus Enzensberger. Die leest zelf op band twee gedichten voor die gaan over de liefde, het afscheid en de pijn van de liefde. Het is prachtig en melancholiek.

Ed Wubbe zet de tekst in als decoratief element. Hij samplet zinnen uit de gedichten, maar laat de tekst verder voor wat hij is. De ingehouden emotie van Enzensbergers woorden laat de acht dansers in het halfduister blijkbaar koud. Als automaten of voorbijgangers doen ze hun passen – soms alleen, soms samen.

Wubbe geeft geen enkel dansdramaturgisch antwoord op de tekst en daarmee laat hij een prachtige kans liggen. Alle aandacht gaat uit naar de twee hangende en draaiende schotten die als projectieschermen dienen voor grafische vormspelletjes. Dat ziet er goed uit, maar als geheel ontbreekt elk gevoel van noodzakelijkheid. Was hast Du gesagt? kent geen doel of weg. Dat maakt de choreografie uitermate saai en willekeurig. Wubbe zal zeggen: dat is de bedoeling, want het thema van het dubbelprogramma was Limbo, de `tussentijd', een soort vacuüm. Maar die tussentijd is gevuld met een hoop buitenkant, niet met iets van kunstzinnige substantie.

Als artistiek leider van Scapino heeft Wubbe ook een nieuwe,vaste gastchoreograaf aan zich gebonden: de 33-jarige Duitser Marco Goecke, oud-leerling van de dansopleiding van het Haags Conservatorium. Vier jaar geleden maakte hij zijn eerste danstheatrale werk, en sindsdien geldt de geboren Wuppertaler in eigen land als hoop in bange dansdagen.

Goecke blijkt een theaterman, dans interesseert hem volgens eigen zeggen weinig. De dertien dansers in Der Rest ist schweigen doen dan ook niet meer dan opkomen en afgaan, maar dat doen ze wel schreeuwend als apen, miauwend, flabberend als vogelverschrikkers, ademend in mondharmonica's. We zien niet veel meer dan dansersruggen in – het thema Limbo indachtig – het halfduister. Pure slapstick en naargeestigheid, boertigheid en trauma gaan hand in hand, zoals de klassieke liederen van Stephen Foster lyrisch en verheven klinken, terwijl de dansers daarbij synchroon spugen. Jan Fabre ontmoet Pina Bausch, maar dan nog niet uitgebalanceerd.

Goecke wil teveel, het duurt te lang, het is niet allemaal even interessant en hij weet nog niet een goed verhaal te vertellen. Onder deze `prilheid' zou echter wel eens structureel talent schuil kunnen gaan. De liefhebbers van dansant Scapino zullen even aan Goecke moeten wennen, maar Wubbe neemt in elk geval een bewonderenswaardig moedig risico.

Scapino Ballet: Limbo - dichter bij dans, met 1. `Was hast du gesagt?' van Ed Wubbe en 2.`Der Rest ist schweigen' van Marco Goecke. Gezien: 6/10 Schouwburg Rotterdam. Tournee t/m 12/1. Inl: (010) 4142414 of www.scapinoballet.nl