Nucleair tijdperk

Het interviewen van technische specialisten over hun kennisgebied kan nuttig zijn om ons op de hoogte te houden van de stand van de techniek. Bevraagt men deze techneuten ook over de wenselijkheid van de toepassing van hun kennis, dan blijken zij maar al te vaak te beschikken over een ruime mate van beroepsdeformatie en een neiging om te preken voor eigen parochie. Dit kan heel schadelijk zijn, vooral als de geïnterviewden veel gezag ontlenen aan een hoge academische titel.

Een typisch voorbeeld is het interview dat Marion de Boo afnam van Tim van der Hage, hoogleraar reactorfysica aan de TU te Delft (NRC Handelsblad, pagina wetenschap, 27 sept.). Met veel aplomb beweert Van der Hage dat ``volledig veilige'' kerncentrales omstreeks 2030 ``duurzame energie'' zullen leveren ``zonder enig afval''. Men hoeft geen specialist te zijn om te weten dat de drie door mij aangehaalde zinsneden alle op onwaarheid berusten. Later in het interview stelt hij overigens zelf dat men het resterende afval voor een periode van 500 jaar zal moeten opslaan. Van der Hage vindt deze periode te overzien, aangezien de piramides nog ouder zijn. Nog los van het feit dat dit nergens op slaat, lijkt de hooggeleerde niet te beseffen dat wij hierdoor zo'n 20 generaties van ons nageslacht zullen belasten met ons afval. Alleen de allereerste van deze generaties zullen zelf ook profijt hebben van de opgewekte kernenergie, want ook uranium is geen onuitputtelijke energiebron. De latere generaties zullen ons verwensen om het feit dat wij voor hen slechts gevaarlijk afval hebben nagelaten.

Over de wenselijkheid van de toepassing van kernenergie gaat Van der Hage nog korter door de bocht. Volgens hem kunnen wij `absoluut niet' om kernenergie heen, aangezien wereldwijd de vraag naar energie zal verveelvoudigen. Deze stelling is gebaseerd op de aanname dat de wereldbevolking en de welvaart in de naaste toekomst ongeremd zullen blijven toenemen. Door gebrek aan voedsel, water en andere natuurlijke hulpbronnen – en de wereldwijde conflicten die hierdoor zullen ontstaan – zal de wal echter het schip keren. Slechts geboortenbeperking, gecombineerd met een rechtvaardiger verdeling van de welvaart over de wereld, zal dit kunnen afwenden. Dan zal het gebruik van de levensgevaarlijke kernenergie kunnen worden afgeremd en de wereld zo spoedig mogelijk kunnen overgaan op het gebruik van echt hernieuwbare energiebronnen.