Hind

Een artiest met serieuze ambities bewijst zichzelf geen dienst door aan Idols mee te doen. Van Jamai, Jim en zelfs het soultalent Boris werd in de echte wereld weinig meer vernomen. Derde-prijswinnares uit 2003 Hind kon het stigma van vluchtig popsucces moeilijk afschudden met haar debuutalbum Around The World, waarop ze zelf nauwelijks artistieke inbreng had en de belofte van een wereldmuziek-invalshoek niet werd waargemaakt. Op haar tweede cd Halfway Home komt de eigen identiteit van Nederlands/Marokkaanse Hind Laroussi beter uit de verf, dankzij vier liedjes waarvoor ze zelf gedeeltelijk tekende en een Arabische ondertoon in veel nummers. Haar producers zijn er niet in geslaagd om de Madonna-eske formulepop van `Love is the revolution' of de slijmjurkenballade `Say a word' bij haar weg te houden, maar er is hoop in de vorm van het quasi-Indiase `Ya wili' en de Fairuz-cover `Habbaytek Besaif'. En is dat werkelijk een visueel eerbetoon van Theo van Goghs Submission, zoals Hind in het cd-boekje een songtekst op haar rug heeft laten calligraferen?

Halfway Home

(Sony/BMG)***