Nino

Je zal altijd herinnerd worden als dat gekke beestje

Een uniek lief bruin bolletje haren

Als we de kast open deden begon je altijd al te schreeuwen dat je wilde eten

Door je dood voelde het alsof de grond onder mijn voeten verdween

Je was er niet meer en je hok was leeg

Begraven onder mooie planten lig je nu voor altijd te rusten

Ik wil je niet loslaten maar het moet wel

Je bent er niet meer en dat moet ik maar accepteren

Ik zal je nooit vergeten en je hebt een speciaal plekje in mijn hart

Er zal altijd een lichtje voor je branden in mijn hoofd en ziel

Lieve Nino rust in vrede

Eigen caviagedicht van Sascha Wanna, 13 jaar, uit Hilversum