Fanatiek Hard-Fi brengt reggae terug

Goed nieuws voor rasta's en reggae-liefhebbers: deze stijl sluipt op dit moment via een achterdeur de popmuziek weer binnen. Afgezien van een aantal dance-stromingen die de afgelopen jaren van Jamaica kwamen, hadden we al een tijdje weinig rootsreggae gehoord. Maar de tijd is rijp. Behalve de Duitse dub-tovenaars van het duo Rhythm 'n Sound zijn typerende accenten in ritme en geluid ook te horen bij Britse rockbands als Babyshambles (de groep van ex-Libertine Pete Doherty) en gisteravond in Paradiso, bij de nieuwe sensatie Hard-Fi.

Hard-Fi, vier fanatiekelingen uit Staines, Londen, geeft sommige van z'n rockliedjes een ondergrond van lome bassen en verende echo's. De toch al sterk afwisselende nummers krijgen hier een extra diepte door de plotselinge opklinkende melodica, op een tastende manier bespeelt door zanger Richard Archer. Deze melodicastijl, bekend van reggae-pionier Augustus Pablo, geeft bovendien een spookachtig effect. Voeg daarbij de echoënde kreten waar Archer kwistig mee strooit, en de herinnering aan een ander Brits viertal doemt op: The Clash. Ook The Clash wist raad met Westindische exotica.

Hard-Fi had de Nederlandse hitparade al bereikt met zijn single Hard To Beat, een gesmeerde combinatie van kale woede in het couplet en ontspannen disco in het refrein. Een lied als het bestaan van de gemiddelde werkende jongere: frustratie doordeweeks en ontlading in het weekeinde – een thema dat ook terugkomt in hun liedje Living For The Weekend.

De kleine zaal van Paradiso was al weken uitverkocht. Hier stond een band die het ongetwijfeld tot Pinkpop schopt. De uitvoering klonk soms nog wat onvast, maar dat trekt wel bij. Verbeten gretigheid en een ontspannen reggae-baggage vormen een gouden combinatie.

Concert: Hard-Fi. Gehoord: 6/10 Paradiso, Amsterdam.