De zeeheks

Heel heel diep in de zee woont een heks. Het is een zeeheks. Ze heet Troelana. Op een dag was ze in de buurt van een strand. Toen zag ze een meisje zwemmen. Ze hoorde haar prachtige stem. En ze zag hoe mooi ze eruit zag. Ze werd jaloers op het meisje. Ze wou haar laten verdrinken. Dan kon ze haar stem en schoonheid afnemen.

Zo gezegd zo gedaan. Ze pakte haar toverstaf en mompelde een spreuk. ,,Hoelela mora hoelela toeh, geef me haar schoonheid en haar stem.'' En toen zwaaide ze met haar toverstaf. Het meisje verdronk. ze spartelde, ze schreeuwde, maar het hielp allemaal niks. De mensen aan de kant wilden haar redden. Maar ze konden niet tegen de zeeheks op. Want ze wisten dat ze er was. En ze wisten ook hoe machtig ze was.

Toen kwam een zeemeermin tevoorschijn. Zij wist hoe ze de zeeheks moest verslaan. Maar ze kon het niet alleen. Ze had drie vrijwilligers nodig. De vader en moeder van het meisje stapten naar voren. Nu moest nog iemand komen. Toen stapte een vriendinnetje van het meisje naar voren. De zeemeermin zei ,,pak je zwemspullen en spring in het water. En geen getreuzel anders is ze al dood.''

In het water vertelde de zeemeermin wat ze van plan was. ,,We zwemmen eerst rondjes om de heks heen. Totdat ze duizelig wordt. Dan maakt een van ons het meisje los. De anderen pakken de heks vast. Dan brengen we de heks naar het strand. Daar laten we haar dan uitdrogen. En dan gaat ze vanzelf dood.'' De mensen deden wat de zeemeermin zei. Toen ze op het strand kwamen, samen met het meisje en de heks, begon iedereen te juichen. Uiteindelijk ging de heks dood. En er werd een heel groot feest gevierd. En als dank gaf het meisje nog een prachtige voorstelling.

Eigen verhaal van Suzanne Nusselder, 9 jaar, uit Sweikhuizen