Goldfrapp

De muziek van het Engelse duo Goldfrapp is danig veranderd, sinds zangeres Alison Goldfrapp en allround-muzikant Will Gregory de lol van het live-optreden ontdekt hebben. Ten tijde van het debuut Felt Mountain uit 2000 fröbelden ze thuis aan een mix van lounge, triphop, filmmuziek en chanson, die met recht als een soort `Portishead zonder beats' kon worden omschreven. Sinds de podiumsuccessen tijdens Lowlands en Glastonbury is er een nieuwe levendigheid in Goldfrapps muziek geslopen, die op het derde album Supernature minder filmisch en meer richting disco uitpakt. Met haar decadente, sexy uitstraling is Alison Goldfrapp een perfecte kruising tussen Donna Summer en Marlene Dietrich, die naar hartelust citeert uit het glamrockverleden van T. Rex (Ooh la la) of de robotdisco van Giorgio Moroder (Ride a white horse). Nog altijd is er plaats voor atmosferische soundscapes en subtiele verwijzingen naar James Bond-thema's, maar als geheel is Supernature een wat plattere en daarmee toegankelijker popplaat geworden dan Goldfrapp-oude stijl. Madonna (in Britse roddelkringen ook wel `Oldfrapp' genoemd) volgt dit soort ontwikkelingen op de voet en komt binnenkort met een zwaar op ouderwetse disco leunende cd.

Goldfrapp: Supernature. Distr. Mute/EMI