Een vasthoudende levensgenieter

Bestuurder en zakenman tegelijk. Zo motiveert bestuurslid Hans ten Cate van Rabobank de keuze voor Tjalling Halbertsma als directeur van de nieuw op te zetten vastgoeddivisie van de bank.

Halbertsma, voormalig fractievoorzitter van de PvdA in Amsterdam en ex-directeur van investeringsmaatschappij Wedge, werkt sinds afgelopen maandag aan het samenvoegen van de vastgoedonderdelen Rabo Vastgoed en FGH Bank.

Het spanningsveld tussen politiek en zakenwereld: het lijkt de spil waar de carrière van Tjalling Binnert Halbertsma (48) om draait. Naar eigen zeggen smokkelt de geboren Fries al tijdens zijn studie economie in Amsterdam oud speelgoed uit het voormalige Oost-Duitsland, de DDR.

Na zijn afstuderen treedt hij in 1984 in dienst bij de afdeling effectenonderzoek van de Amrobank. Hij schopt het er tot hoofd vermogensbeheer. In 1992, na de fusie met ABN, stapt hij over naar zakenbank MeesPierson. Daar is hij tot 2000 verantwoordelijk voor het aandelenbeheer. In dat jaar volgt het directeurschap van Wedge International, een beleggingsvehikel van de Libanese miljardair en vice-premier Issam M. Fares. Vanuit deze functie stapt Halbertsma over naar Rabobank. Hij combineert zijn financiële werk met de gemeentepolitiek: tussen 1998 en 2004 zit hij namens de sociaal-democraten in de Amsterdamse raad. Eerst als woordvoerder Financiën, later als fractieleider. `De rode bankier', luidt al snel de bijnaam van de kleinzoon van sociaal-democratisch boegbeeld Wiardi Beckman.

,,Absoluut geen politicus'', zegt partijgenoot Rob Oudkerk over Halbertsma. Oudkerk, die onder Halbertsma's fractievoorzitterschap vanwege prostitueebezoek moest opstappen als wethouder, zegt dat Halbertsma niet geschikt is voor het ,,gezever'' in de politiek. ,,Elk dubbeltje tien keer omdraaien is echt helemaal niets voor hem.''

Wel vindt hij Halbertsma een goed bestuurder. Dat zijn partijgenoot heeft gekozen voor het opzetten van een nieuwe divisie, noemt hij ,,een wijs besluit''. Oudkerk: ,,Ik verdenk hem ervan eigenlijk de kruidenier op de hoek te willen zijn, de handelaar.''

Op persoonlijk vlak noemt Oudkerk Halbertsma ,,een flamboyante Fries''. Vasthoudend, tot op het eigenzinnige, maar ook ,,een levensgenieter''. ,,Werd hij opeens uitgenodigd voor een receptie in Nice. Dan kon hij buitengewoon leuk sms'en over wat hij daar zag. Nee, daar ga ik verder niet op in.'' Dat Halbertsma zich vorig jaar tegenover maanblad Quote liet ontvallen weleens cocaïne te hebben gesnoven, noemt Oudkerk ,,niet handig''. Hij toont wel begrip: ,,Tjalling flapt soms gedachtes eruit voordat ze in zijn hoofd zijn gearriveerd. Dat is ook wel weer charmant.''

Volgens Carel Jan Reigersman is Halbertsma soms een beetje ,,een matrix-denker''. De voormalige topman van bouwbedrijf HBG vond in Halbertsma een tegenstander tijdens de fusie van de baggerdivisies van HBG en Ballast Nedam, in 2001. Het verzet van Halbertsma, die met investeringsmaatschappij Wedge een aandeel in HBG bezat, bleek uiteindelijk vergeefs. ,,Als je ideeën met het bedrijf had, was het vaak moeilijk om hem mee te krijgen.'' Reigersman zegt dat hij op persoonlijk vlak wel met Halbertsma door een deur kon: ,,hij is een aimabele man.''

,,Als hij mij om advies had gevraagd, had ik hem aangeraden in de aandelenwereld te blijven.'' Dat zegt Peter Paul de Vries, directeur van de Vereniging van Effectenbezitters. De Vries trok destijds met Halbertsma op tegen HBG. Hij noemt zijn voormalige strijdmakker ,,analytisch'' en ,,redelijk outspoken''.

Dat ,,een van de beste beleggers van Nederland'' overstapt naar het vastgoed, noemt hij ,,jammer''. En bovendien niet zonder risico's: ,,Doordat hij de vrijheid van het beleggen gewend is, kan hij last krijgen van de omvang van de organisatie bij Rabobank. De bureaucratie, de traagheid. Die kunnen gaan wringen.''