Treinen staan stil na storing

Tienduizenden treinreizigers zijn gisteravond gestrand door een computerstoring bij ProRail, de beheerder van het Nederlandse spoor. Doordat de systemen waarmee de verkeersleiding de seinen en wissels bedient uitvielen, kwamen tientallen treinen rond Utrecht vanaf zeven uur 's avonds stil te staan. De storing deed zich voor in het `bedieningsgebied Utrecht', volgens ProRail het gebied Amersfoort, Ede-Wageningen, Geldermalsen, Gouda, Leiden, Amsterdam-Duivendrecht en Hilversum. Tegen half twee waren de problemen opgelost.

Het begon al gek. De trein stopte vlak nadat hij Utrecht was uitgereden, om 18.51 uur. Dat doet hij anders nooit. Maar daarna reed hij toch door. Toen kwam hij, na dertien minuten, weer tot stilstand. Vlak voor Woerden. ,,We staan voor een rood sein'', maakte de conducteur bekend. Na twintig minuten werd duidelijk dat er geen schot meer in zou komen. De conducteur hoefde het toen eigenlijk niet meer te zeggen. Dat er een stroomstoring was. Want iedereen in de trein wist het al via vrienden en familie via de mobiele telefoon. Gelaten werden kranten uitgevouwen en praatjes aangeknoopt. Spelletjes op de computer. Wachten. En geduld hebben.

Jeroen van Gessel zat er middenin. Hij was met veertig cd's en zes dvd's in zijn rugzak op weg van Nijmegen naar Rotterdam. Hij is musicoloog aan de universiteit van Nijmegen, en maakt beschrijvingen van muziek voor de bibliotheek Rotterdam. Hij ging de schijfjes terugbrengen naar de bibliotheek. Even van zijn werk naar Rotterdam en dan naar zijn woonplaats Utrecht. Dacht hij. Maar rond negen uur begint hij zich zorgen te maken of hij nog naar huis terug kan – als hij al in Rotterdam aankomt. Dus loopt hij door de trein naar de conducteurs. Na aankloppen doen ze aarzelend open. Grote ogen, want het is stikdonker in hun hokje en het licht op het balkon is fel. Ze kunnen amper contact krijgen met Utrecht, zeggen ze. Hun systeem valt steeds uit. Daar verderop, wijzen ze, is station Woerden. ,,We kúnnen er wel naartoe rijden, maar we mógen het niet'', zegt de ene conducteur.

[Vervolg TREINVERKEER: pagina 3]

TREINVERKEER

Hoongelach voor de conducteur

[vervolg van pagina 1]

De conducteur vertrouwt ons toe dat hij vermoedt dat het nog wel kwart over tien kan worden voordat we weer gaan rijden. ,,Maar dat roep ik nog maar niet om, om paniek te voorkomen.''

Dan, rond kwart over negen, ineens het bericht ,,dat we weer gaan rijden...'', waarop door de hele trein gejuich te horen is. We rijden tot het volgende rode sein. ,,Vanaf daar is het nog ongeveer 600 meter lopen naar het station'', roept de conducteur om. ,,Maar u kunt ook blijven zitten. U mag er zelf nog even over nadenken wat u doet.''

Onze coupé wil eruit. We moeten helemeel naar voren lopen, want daar is de enige deur open. En omdat bijna iedereen dat doet, vormt zich een lange file in de trein. Veel bellende mensen die hun feestjes afzeggen, of vervoer proberen te regelen vanaf Woerden, via hun mobiele telefoons. Iemand vermoedt daarom ,,dat het een complot is van Vodafone om veel geld te verdienen''. Gelach.

Er zijn ,,géén bussen geregeld'' op station Woerden, vervolgt de conducteur weer. Hoongelach is zijn deel. ,,Daar hebben ze twee uur de tijd voor gehad'', zegt een meisje achter ons. ,,Schandalig.'' Als we na 25 minuten uitstappen, zien we een lange sliert mensen voor ons op de rails lopen. De conducteurs helpen in lichtgevende hesjes met uitstappen. Verder komen we geen NS personeel tegen terwijl we langs de spoorbaan lopen, de lichtjes van station Woerden in het verschiet.

Eenmaal in de hal, rond 22.00 uur, veel mensen die wachten, en bellen. Sommigen proberen vervoer te regelen, auto's die familie of vrienden komen ophalen, worden aangeklampt.

Dat treft. De auto van de neef van Aad Veenman, bestuursvoorzitter van de NS. De broer van Aad Veenman zit voorin. Zijn zoon staat naast de auto. Hij komt zijn vrouw halen, en vader is mee. ,,Dat is wel heel toevallig hè'', grijnst hij, met eenzelfde grijns als de baas van de Nederlandse Spoorwegen. De familie Veenman ontfermt zich over twee jongemannen die naar Leiden moeten, en mogen meerijden tot Alpen aan de Rijn. De rest blijft vooralsnog achter.

Er is geen NS-personeel. Ook niet in Gouda, waar inmiddels telefonisch contact mee is gelegd. ,,NS'ers laten zich niet zien'', zeggen Adelien Heutink en Martijn Braber op station Woerden. Ze zijn om half vijf uit Enschede vertrokken naar een vriendenweekend in Zeeland. Ze worden nu opgehaald door iemand uit Rotterdam, zeggen ze.

Rond half elf gingen de eerste treinen weer langzaam rijden. Volgens de NS was het ,,ondoenlijk'' om bussen in te zetten om de reizigers te vervoeren. ,,De storing beslaat zo'n groot gebied, dat kunnen we nooit met bussen bestrijken. Dat is een druppel op een gloeiende plaat,'' aldus een woordvoerder van de NS die impliciete kritiek uitte in de richting van ProRail: ,,Er moet onderhand een back up-systeem komen om dit soort grote storingen op te vangen.'' Een duidelijk beeld van de oorzaak had Prorail gisteravond nog niet. Wel werd gedacht aan een ,,piekspanning'' die zich had voorgedaan in de stroomvoorziening van een aantal systemen. ,,Ik heb nu behoorlijk de pé in'', zegt Adelien Heutink op de trap van station Woerden. ,,Benieuwd of er nog wat te claimen valt, maandag.''