Klassengeneeskunde 2

Borst schreef in zijn column van 24 september dat hij voor het NKI-AVL en een farmaceutisch bedrijf werkt en eindigt met de enigszins uitdagende opmerking dat de lezer mans genoeg is om te beoordelen of hij voor eigen parochie preekt of het algemeen belang dient. Deze lezer oordeelt dat het laatste niet waarschijnlijk is.

Volgens Borst worden nieuwe (dure)geneesmiddelen alleen geïntroduceerd als ze voordelen hebben boven de oude (goedkope). Dat zou slechts een enkele keer misgaan omdat dokters niet goed opletten of – en dat is volgens Borst nog zeldzamer – omdat niet goed wordt gelet op onacceptabele vervlechting van dokters met de farma-industrie. Deze conclusie wordt door Borst niet onderbouwd.

In het gebied van de geneeskunde dat ik kan overzien heb ik niet zelden nieuwe geneesmiddelen geïntroduceerd gezien met grote inspanningen van dokters en professoren bij wie sprake was van de genoemde onacceptabele vervlechting van belangen met de farma-industrie. Voorbeelden zijn de nieuwe middelen tegen depressie, dementie, multipele sclerose, migraine en neuropathische pijn. Niet zelden wordt ook gestreefd naar uitbreiding van het voorschrijven zoals we gezien hebben bij middelen tegen depressies of maagklachten. Hier worden enorme omzetten gehaald. Dit is volgens Borst niet zo erg want dit is maar 9% van de kosten van de gezondheidszorg. Zelfs als die kosten met 50% toenemen is dat volgens Borst niet erg want dan gaat het maar om 4,5% van de totale kosten. Maar Borst kan toch ook uitrekenen dat die slechts 4,5% een zeer groot bedrag is dat zeer nuttig zou kunnen worden besteed Aan preventie bijvoorbeeld, waar nu slechts 1 % naar toe gaat. En dan denk ik aan de preventie van dementie waarvoor met heel veel moeite enig geld is te vinden.

De columns van Borst vind ik uitstekend als deze over medisch-biologische onderwerpen gaan, maar hij slaat niet zelden de plank mis als het om geneeskunde gaat. Dat is niet verwonderlijk want hij is meer medisch-bioloog dan arts. Misschien kan dit worden opgelost door naast hem een clinicus als columnist aan te stellen.