Eikel is een type man

Nooit maakte een zanger een lied voor mij. Nooit schreef een dichter een vers voor mij. Nooit schilderde een kunstenaar mijn portret.

En een bedelarmband kreeg ik ook al niet.

Wat had ik graag zo'n rinkelend, nostalgisch sieraad bezeten. Wat had ik graag mijn leven verhaald aan de hand van zo'n armband zwaar van liefde. Hoe vaak heb ik het niet moeten aanhoren:

'Kijk, dit poesje kreeg ik van moeder toen Vlekje dood ging en ik zo huilen moest.'

'En dit uiltje, ik weet het nog goed, gaf vader me, omdat ik herexamens had.'

'Het schaartje is van Henk, omdat hij de navelstreng van Elfie mocht doorknippen.'

Zingen, dichten en schilderen kan ik niet. Maar, genoeg getreurd, waarom zou ik mezelf niet met terugwerkende kracht een bedelarmband cadeau doen?

Kijkt u naar mijn leven:

Eikel is een type man, die ken ik heel wat

Ree is het reetje, dat ik jaren terug nog had

De ezel staat voor onschuld

En hoe ik die verloor

Een vogel die kan vliegen, En one day fly ik er vandoor

Het paard staat voor draven, dat moet ik elke dag

De lantaarn is het licht, Dat ik helaas te laat zag

Een kurkentrekker is onmisbaar, Daarom heb ik er zes

Onmisbaar ook zijn druiven, Het liefst dus uit een fles

De geldbuidel is te klein, voor het gat in mijn hand

Het hartje staat voor liefde, die komt meestal van één kant

Motor is van man, daarop rijdt hij weg van mij

De sleutel is van minnaar, Die nam ik er maar bij.