De Greidhoeke

Joyce Roodnat wandelt door Nederland en de rest van de wereld. Deze week in Friesland

Om de terpkerk van Easterein ligt een halve slotgracht. Op de hoeken van het toegangshek waken twee zilverkleurige uilen over het kerkhof, dat hier letterlijk een tuin om de kerk heen is. Alle zerken lijken op elkaar. Behalve twee met de afbeelding van een zeilschip: `De bibel is it bestek' de bijbel bepaalt de koers. Samen met de verzamelde werken van Shakespeare, zou ik zeggen, maar dat past niet op zo'n steen.

Een klinkerpad met glibberzand leidt het dorp uit. Boven het wegje gaan zwaarlijvige wolken in driedelig grijs. Tussen hun kieren zinkt de zon brede stralen af. Renaissance-licht. Alleen de vadsige engeltjes ontbreken.

Ik kijk de andere kant op. Daar zie ik zigzacht licht tot aan de horizon, over oneffen grasland. Dat land is niet leeg. Er zijn windmolens en diagonaal door het land exercerende elektriciteitsmasten. Overal springen hoeves tevoorschijn. Er is een stacaravan zonder wielen, met verzakte gordijntjes voor de vensters. Zes Heinekenkratten zijn een trapje en tegen een witplastic stoel leunt een hengel want er is een sloot.

Verderop passeert een glimmende melktankauto. Een fietser in overall is een streep op twee rondjes. Een bomengroep herbergt een teepee. Rooksignalen zijn er niet. Wel suffende koeien. Die liggen veelal met een voorpoot vooruit, het gewricht boven de hoef geknakt als een beschaafde damespols.

Ook om de terpkerk van Lytsewierrum ligt een halve slotgracht. Hier is in een grafsteen een natuurgetrouwe koe gebeiteld. Het licht schildert gele biezen langs het zadeldak van de toren.

We wandelen weer weg, zachtjes stapend want het is heel stil. Buiten het dorp telefoneert man met het opbelcafé in Reahús. Hij vraagt belet. ,,U komt met zijn twee? Voor een bakje koffie?'' Geen probleem, de waard is thuis, hij wacht op ons in zijn grote lege café met de blinde L.O.-kaart van Friesland aan de muur.

We haasten ons niet. Eerst genieten van de slootoevers vol dorrend riet met roeststrepen.

De zon brandt tussen mijn wenkbrauwen, een stormvliegje landt in mijn oog. Niet wrijven, laten drijven. Is er iemand een singlet kwijt? Roze? Extra Large? Het hangt aan een hek achter Greate Wierrum. Vuil maar heel.

In Tirns ontbeert de kerk een slotgracht. Wel is er een grafsteen, eeuwenoud, schrijft een informatiepaneel, en `met kopjes'. Even, heel even, verwacht ik een Harry Potter-steen, als een kat kopjes gevend.

De stekende zon legt het af tegen een strak windje. Een reiger duikt naar voren. Hij heft zijn hoofd. Een hap met pootjes. Glóek. Weg.

15 km. Tocht `Friesland nr. 2' uit: Manuel Dekkers en Marian Kingma i.s.m. SNP: De mooiste wandelingen in Nederland. Uitg. Van Reemst, Houten, 2004. Café Altenburg, Slijpsterwei 1, Roodhuis. Tel. 0515 331290