Computertraining heeft groot effect op aandacht kinderen

Een aandachtstraining van vijf dagen, verdeeld over twee à drie weken, heeft een onverwacht groot effect op het concentratievermogen van kinderen van vier en zes jaar. Het effect van de training met verschillende computerspelletjes was even groot als de voortgang in concentratievermogen die kinderen normaal in een jaar maken. Bij een controlegroep die dezelfde tijd besteedde aan het kijken naar videofilmpjes (die ze aan de gang moesten houden door regelmatig op een knop te drukken) veranderde niets. Het onderzoek is gepubliceerd in de Proceedings of the National Academy of Sciences, online 26 sept.

In het onderzoek gaat het om aandacht in situaties waarin moet worden gekozen tussen verschillende reacties (`executive attention'). Een klassiek voorbeeld van zo'n situatie is wanneer je het woord `blauw' moet voorlezen, als dat in rood geschreven is. De ontwikkeling van dit belangrijke type concentratievermogen – dat ook het vermogen vergt om een aanvankelijke impulsieve reactie te onderdrukken – begint bij kinderen rond het tweede jaar en is zo ongeveer voltooid rond het zevende. De zesjarigen kwamen door de training op het zevenjarige, volwassen niveau, de vierjarigen kwamen op het niveau van vijfjarigen. De onderzoekers zien in hun verrassend krachtige resultaten, ondersteund door hersenscans van de kinderen, een belangrijke stimulans voor toepassing van dit type aandachtstrainingen in de therapie voor adhd-kinderen en volwassenen met aandachtsproblemen. De trainingsprogramma's (voor Windows98) zijn zelfs te downloaden via een website van de Organisatie van Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO), www.teach-the-brain.org/learn/attention. Het is niet zo dat zo maar ieder computerspelletje het gewenste effect geeft.

De training die de onderzoekers aan de kinderen gaven, bouwt voort op een trainingsprogramma dat NASA ontwikkelde voor makaken die de ruimte in geschoten werden en daar allerlei proefjes moesten doen. In de mensenvorm gaat het om een tiental verschillende computerspelletjes, waaraan – zo melden de onderzoekers - de kinderen veel plezier leken te ontlenen. Ze moesten bijvoorbeeld een kat manoevreren naar een plaats waar ze verwachtten dat een eend zou opduiken. Ook moesten ze de omvang van verzamelingen appels of cijfers vergelijken, waarbij bijvoorbeeld de grotere verzameling uit kleinere afbeeldingen bestond – ter verwarring.