Compenseren energieprijzen is kortetermijnbeleid 1

Door de koppeling van de aardgasprijs aan de olieprijs zullen de energiekosten voor het tweede achtereenvolgende jaar met circa 175 euro per gezin per jaar stijgen. Reden voor CDA en PvdA om bij het kabinet aan te dringen op compensatie. Hoewel dit voorstel te begrijpen valt, zou het een verkeerd signaal zijn.

We hebben met een structureel en mondiaal schaarstevraagstuk te maken dat de prijs van olie zal blijven opdrijven. Door nu de stijgende energieprijzen te compenseren, wordt de financiële en psychologische prikkel weggenomen om te zoeken naar energiebesparingsmogelijkheden en alternatieven. Door compensatie wordt ten onrechte gesuggereerd dat de overheid dit schaarstevraagstuk kan oplossen of omzeilen. Laat daarom de markt zijn werk doen.

Bij de terechte extra aandacht voor de lagere inkomens moet de prikkel tot besparen maximaal blijven. Een mogelijkheid hierbij is om uit te gaan van een eenvoudige rekensom: laag verbruik komt overeen met een laag tarief, hoog verbruik met een hoog tarief. Hoge energieprijzen worden dan het minst gevoeld door kleine energiezuinige woningen en het meest door grote energieverslindende woningen. Gezinnen in sociale woningbouw met een hoog energiegebruik zouden door de woningcorporaties gecompenseerd moeten worden. Hiermee worden energiezuinige woningcorporaties beloond en energieverslindende gestraft.

Extra aardgasbaten als gevolg van de hogere gasprijzen moeten we dus niet inzetten voor compensatie, maar voor alternatieve energiebronnen en energiebesparende technieken. En besteed hierbij gericht aandacht aan energiebesparende maatregelen voor de huishoudens met lagere inkomens. Ofwel CDA en PvdA: geef geen vis, maar een net.