`Ik ben een beetje helder'

Wie begint, zodra hij een camera in de buurt vermoedt, onmiddellijk te lopen of hij een gepeld, zachtgekookt ei tussen de billen draagt en twee kerstboomklokken onder zijn oksels?

Jozias van Aartsen.

Een beetje stoer.

En toch nooit helemaal de cowboy die hij graag wil zijn. Als de camera stopt werpt hij de laarzen van zich af en twee juchtleren wandelschoentjes komen te voorschijn. Tot zijn laatste snik zal hij een moederszoontje blijven.

Wie zet, wanneer hij op de camera toeloopt, onmiddellijk zijn vitaalste glimlach op, stralend als een nieuwgeboren grijsaard die zojuist twee emmers vitaminepillen slikte en een vat Viagra door zijn keelgat goot?

Jozias van Aartsen.

Een beetje joviaal.

En toch nooit helemaal de toffe jongen die hij voorwendt te zijn. Als hij uit het zicht van de camera wegwandelt leest men aan zijn rug de verveelde telg van gegoede afkomst af en de oerdeftige notabele. Nooit zal hij de eeuwige student van zich af kunnen schudden.

Van voren Kuifje, van achteren Ollie B. Bommel.

Van voren bestudeerd slordig, van achter geknipt met de bloempot.

Wie slaat, zodra de microfoon onder zijn neus zweeft, gedurfde taal uit, zogenaamd recht op de man af, taal met een uitdagende ondertoon en appellerend aan het volkse gedachtegoed?

Jozias van Aartsen.

Een beetje Pim Fortuyn.

En toch nooit helemaal de volksmenner en populaire bink die hij wil zijn. Als de microfoon wordt uitgeschakeld valt hij terug in zijn regenteske Haags, met de bekende hete aardappel in de keel. Nooit zal hij Jan worden of Piet of Klaas. Eenmaal Jozias, altijd Jozias.

Hij spreekt tot de man op straat, maar kent de straat alleen vanuit het raam van zijn auto, rechts achter de chauffeur.

,,Ik behoor niet tot het type politici dat dingen als `zeg nooit nooit' zegt. Ik ben een beetje helder'', verklaarde Jozias van Aartsen gisteren ten overstaan van een televisiecamera. Hij keek er stoer en vitaal en gedurfd en nog eens extra verjongd bij.

Van alles een beetje.

Ach, wat doet de man die nu aanvoerder van de VVD is en straks lijsttrekker wil worden, aandoenlijk zijn best. Hij probeert de ontevreden kiezers te paaien, met de tijdgeest mee te gaan, jong te lijken, populair te doen, het volksfront binnenboord te houden, tweelettergrepig te praten, wat niet al. Dat sjaaltje! Dat loopje!

Maar of hij daar lijsttrekker mee wordt?

VVD'ers zijn als honden, ze herkennen elkaar uit duizenden. Jozias van Aartsen is te blasé om marktvolk te trekken, te beschaafd om dom te lijken en te artistiek om lijsttrekker van de VVD te worden.

Hou toch op, Jozias, met dat slechte toneelstukje van je. Word weer een man uit één stuk. Keer terug tot de honderd procent VVD'er die je bent. Dan maak je misschien nog een kans.

    • Gerrit Komrij