€60 per maand

Verzekeraars en cardiologen strijden om de vergoeding van het hartmedicijn Plavix. Want is een goedkope aspirine niet net zo goed?

Nederlandse cardiologen en ziektekostenverzekeraars ruziën over de vraag of hartpatiënten het medicijn Plavix zelf moeten betalen of van hun verzekering vergoed krijgen. Verzekeraars verwachten van de cardiologen een aanvraagformulier met een uitgebreide beschrijving van de noodzaak van Plavix voor iedere patiënt. De cardiologen bestrijden bureaucratie en weigeren. Zij vinden dat Plavix geen uitzonderingsmedicijn is. Een richtlijn van de Europese cardiologenorganisatie spreekt wat hen betreft duidelijke taal.

Plavix is een pil die het bloed wat verdunt, waardoor de kans op bloedstolsels kleiner is. Nationaal gaat het conflict om ongeveer 15 miljoen gulden. Per patiënt is het 60 euro per maand. Moet de patiënt die zelf betalen, of betaalt iedereen eraan mee die zich tegen ziekten heeft verzekerd? Dat is de vraag. En op de achtegrrond speelt de vraag: wie bepaalt dat? De verzekeraar? De dokters? De minister? Het zijn schermutselingen die vooraf gaan aan de invoering van het nieuwe stelsel van ziektekostenverzekering, 1 januari aanstaande.

Verzekeraars betalen de kosten van medicijnen nu als de minister van volksgezondheid zegt dat het medicijn moet worden vergoed. De minister gaat af op het advies van het College voor Zorgverzekeringen. En dat College raadpleegt een commissie van wijzen: de Commissie Farmaceutische Hulp (CFH).

De CFH vond tot nu toe steeds dat Plavix net zo goed is als aspirine. Dat verdunt het bloed ook en voorkomt ook hartinfarcten door bloedstolsels. Plavix is alleen dertig keer duurder dan aspirine. Plavix wordt nu aan twee groepen patiënten vergoed: hartpatiënten die niet tegen aspirine kunnen, en mensen die naar het ziekenhuis zijn geweest voor een (niet te ernstig) dreigend hartinfarct. Die laatste groep krijgt het zes maanden vergoed. Het conflict spitst zich toe op de duur van die behandeling. De cardiologen willen dat de verzekeraar een jaar lang vergoedt.

Bloedverdunnende middelen hebben echter altijd een zeker risico: ze gaan stolsels tegen maar verhogen de kans op bloedingen, schreef de CFH vorig voorjaar in een Plavix-beoordeling. Plavix heeft zijn grootste beschermende effect binnen zes maanden. Het risico op bloedingen blijft echter steeds even groot. De CFH zegt eigenlijk: stop op tijd.

De cardiologen verwijzen naar de richtlijn van hun Europese beroepsorganisatie, de ESC (www.escardio.org). Die richtlijn adviseert geen jaar, maar 9 tot 12 maanden. In sommige gevallen 6 tot 12 maanden, nadat een patiënt is gedotterd en er een buisje (stent) in een bloedvat rond het hart is geplaatst om de bloedtoevoer naar het hart te verbeteren. Maar het wetenschappelijk bewijs is niet keihard, geeft de richtlijn aan.

Sinds die Europese richtlijn uit kwam is er nog meer onderzoek gepubliceerd, zegt de woordvoerder van de Plavix-fabrikant. De cardiologen en het College voor Zorgverzekeringen willen er uit komen. Eind oktober volgt de beslissing.