ABN koopt Italiaanse springplank

ABN Amro is bereid ruim 8 miljard te betalen voor de negende bank van Italië met 3 procent marktaandeel. De bank heeft daar genoeg redenen voor.

Na een half jaar overnamestrijd gaat het echte werk voor ABN Amro in Italië nu pas beginnen. De Nederlandse bank moet zijn aandeelhouders tonen waarom zij de negende bank van Italië zo graag wilde hebben en wat de plannen zijn om te groeien en van Italië een vierde thuismarkt te maken, naast Nederland, de Verenigde Staten en Brazilië.

ABN Amro waardeert Antonveneta, een bank met 3 procent marktaandeel in Italië, op ruim 8,2 miljard euro. Dat bedrag moet terugverdiend worden. Ofwel door autonome groei in de onderontwikkelde Italiaanse bankensector ofwel door meer lokale banken aan Antonveneta toe te voegen.

Waarom betaalt ABN Amro zoveel miljarden voor zo'n relatief kleine positie in Italië? In de eerste plaats omdat zulke posities nauwelijks te koop zijn. Grensoverschrijdende krachtenbundelingen blijven een uitzondering in Europa. De hordes zijn van velerlei aard: verschillen in toezicht, politieke blokkades, culturele discrepanties. ABN Amro kon de afgelopen twintig jaar het makkelijkst acquireren buiten Europa, en deed het daarom ook.

Maar de ambitie om in de kern een Europese bank te zijn, is de afgelopen jaren gegroeid bij ABN Amro. De overname van Antonveneta biedt perspectieven om dat te verwezenlijken. Bovendien ziet ABN Amro grote groeimogelijkheden in Italië. Als westerse bankiers met één probleem kampen dan is het wel groei op eigen kracht. De onderontwikkelde Italiaanse banksector is in dat opzicht zeer aantrekkelijk.

Antonveneta is vooral geconcentreerd in het rijke noorden waar het traditioneel sterk is. De meeste klanten zijn van het type waar ABN Amro zich sinds enkele jaren onder leiding van Rijkman Groenink op richt: de rijkere, bemiddelde, particulieren in het grote middensegment en de middelgrote bedrijven. ABN Amro hoopt in Italië juist deze klantengroep beter te bedienen, het aantal klanten te vergroten en meer producten te gaan aanbieden en te verkopen. Daarnaast rekent ABN Amro op een jaarlijkse kostenreductie van 160 miljoen euro vanaf 2007. Die moeten door besparingen in de IT, de administratie en de inkoop gerealiseerd worden. Ook kan Antonveneta goedkoper geld aantrekken omdat ABN Amro een gunstigere kredietbeoordeling heeft.

De bank uit Padua, zo redeneert ABN Amro, moet ook kunnen profiteren van de veranderingen die op stapel staan in Italië. De markt voor hypotheken is er, in vergelijking met West-Europa, klein en de kredietverlening aan particulieren staat nog in de kinderschoenen. Er bestaan nog honderden kleine, vaak zeer regionaal gerichte banken. Een van de verklaringen voor achterblijvende rendementen in de Italiaanse banksector is dat aandeelhouders van kleine regionale banken vaak ook ontvangers van bedrijfskredieten zijn. Dat tast het kritisch vermogen bij de kredietverstrekking aan.

De Italiaanse consument betaalt het gelag. Een particulier met een bankrekening is in Europa nergens zo duur uit als in Italië. De kosten van bankieren zijn vier keer zo hoog als in Nederland.

Ruimte genoeg, zo lijkt het om naast kostenbesparingen nieuwe klanten te winnen met goedkopere diensten en andere producten. ABN denkt dat Antonveneta een jaar na de overname zal gaan bijdragen aan de winst per aandeel.

ABN Amro kocht in de VS en Brazilië eveneens middelgrote banken die werden uitgebouwd. In deze twee andere thuismarkten werden vervolgens extra acquisities gepleegd. La Salle ontwikkelde zich tot een overnamemachine in het middenwesten van de Verenigde Staten. En na Banco Real, het vlaggenschip in Brazilië, werd Sudameris gekocht.

In Italië ligt verdere expansie voor de hand. Al was het maar om eerder gestaakte overnamegesprekken vlot te trekken. Vorig jaar kwamen Antonveneta en het veel grotere Capitalia regelmatig gezamenlijk bij bankgouverneur Fazio over de vloer om over krachtenbundeling te praten. ABN Amro, die 9 procent in Capitalia houdt, was soms ook vertegenwoordigd bij die gesprekken. Maar opeens was de deur van Fazio gesloten en verscheen de kleine Banca Popolare Italiana ten tonele als geïnteresseerde in Antonveneta. Of Fazio nu blijft of vertrekt, een nieuwe ronde overnamegesprekken lijkt niet meer dan logisch.

breaking views pagina 15