Tv-geschiedenis onder de hamer

Overbodige rekwisieten uit het Decorcentrum van het voormalige NOB gaan naar de liefhebber van nostalgie.

Een viezige oude bank met grote kleurige bloemen. Een kapstok, een niet bijzonder, houten bureau en een vissenkom. Ze staan op de afdeling `topstukken' in een grote hal van het Decorcentrum op het Hilversumse Mediapark.

Sommige meubels lijken oude troep, maar de spullen hebben meerwaarde. Ze zijn afkomstig uit de decors van televisieprogramma's. De bank uit Zeg eens Aaa, de kapstok uit Baantjer en de vissenkom van Willem Duys – hoogstwaarschijnlijk. Woensdag gaan ze onder de hamer. Dan wordt een groot deel van de decorstukken geveild die vroeger van het NOB (Nederlands Omroepproductie Bedrijf) waren. Wat de spullen opleveren is hoogst onzeker, zegt Jeroen Kamminga van veilinghuis Van Beusekom. ,,Bij normale veilingen heb je een referentiekader. Dan weet je wat een bepaalde machine uit 1996 hoort op te leveren. Nu is het gissen.'' Wel denkt hij dat de dood van Joop Doderer, vorige week, de prijs van spullen uit Swiebertje kan hebben opgedreven.

Zaterdag was de eerste kijkdag. 's Morgens drentelde een verzamelaar rond een met paars ribfluweel beklede bank. De bank lijkt Amsterdamse school, maar is misschien niet authentiek. ,,Er zitten kruiskopschroeven in, dus de bank is niet echt'', zegt de man. Want kruiskopschroeven waren er in 1930 nog niet. Maar de verzamelaar wil toch niet dat de aandacht op de bank wordt gevestigd (,,niet over schrijven hoor''). Misschien is de bank toch echt, en zijn de schroeven later toegevoegd ter versteviging. Soms werden klassieke meubels nagemaakt, of echte provisorisch gerepareerd zodat het er in beeld weer goed uitzag. De achterkant van meubels is er vaak het slechtst aan toe, die zag de camera toch niet.

Naast de topstukken worden nog duizenden objecten geveild op internet. Die zijn samengevoegd tot uitgebreide kavels – verzamelingen op zich. Zo bestaat kavel 2162 uit negentien platenspelers van Philips, Cosmo, Garrad Dual en 1 Horny-cassettedeck. Een andere kavel bestaat volledig uit koeken- en poffertjessteelpannen. Het samenstellen van kavels zorgt ervoor dat ook de minder interessante spullen kunnen worden verkocht. Dus wie een mooie asbak uit de jaren vijftig ziet, moet alle dertig bruine en oranje asbakken uit die kast kopen. ,,Maar als de prijs ernaar is, kan het interessant zijn'', zegt Margy Schirrmann. Zij is uit Drenthe gekomen, en maakt aantekeningen in haar catalogus. Haar Victoriaanse verzameling is nooit compleet.

Schirrmann wil misschien bieden op drie `schakelkasten' die vroeger in herenhuizen gebruikt werden. Het personeel kon door een lampje op de schakelkast precies zien in welk deel van het huis om hulp werd gevraagd. Naast de kasten hangt een aantal houten en metalen windgongen. ,,Die neem ik dan voor lief'', zegt Schirrmann. Los van haar verzameling vindt ze de kijkdag ook interessant. ,,Ik loop hier door mijn jeugd, ik zie het naaimandje en de potten van mijn oma staan.''

Ook Rieneke van Nuenen herkent in het decorcentrum haar geschiedenis. Zaterdagochtend fotografeert ze haar dochter Danique (12) bij de stoel van de burgemeester uit Swiebertje. De burgemeester werd gespeeld door de opa van Danique. Rieneke van Nuenen kwam zaterdag ,,een beetje afscheid nemen'', maar nu ze de stoel van haar vader weer gezien heeft, wil ze er misschien een bod op uitbrengen. ,,Hij heeft er toch zo lang op gezeten.'' Het boerenbonte servies uit Swiebertje hoeft ze niet. ,,Dat was van Saartje.'' Van Nuenen vindt het ,,heel jammer'' dat de verzameling decorstukken van het vroegere NOB nu wordt opgedeeld. Als actrice en theaterproducent kwam ze geregeld bij het NOB. ,,Hier was zo veel verscheidenheid en je kon de spullen huren.''

Een afgeslankte vorm van NOB Decor bestaat nog steeds. Het decorcentrum is overgenomen door United Broadcast Facilities. Maar de verzameling was te groot en nam te veel ruimte in beslag: zo'n achtduizend vierkante meter. De grond op het mediapark is sinds enige jaren in handen van een beleggingsmaatschappij: meters kosten er geld. Jeroen Kamminga: ,,Vroeger speelde geld niet zo'n rol. Elke rekwisiteur wilde het op zijn eigen manier doen, en dus moest er steeds iets nieuws gekocht of gemaakt worden dat er net even anders uitzag.'' Tegenwoordig gaat dat heel anders, zegt Kamminga. ,,Nu gaat de rekwisiteur naar Ikea, leent daar wat spullen en brengt die na afloop weer terug.''

    • Merel Thie