Meten met drie maten, of nog meer?

De honkbalsport was afgelopen weekeinde in de ban van een dopingrel. Ex-international Ralph Milliard van het Bussumse HCAW bleek twee maanden geleden na een wedstrijd tegen de Pirates positief uit een test gekomen te zijn. Een contra-expertise bevestigde dat de voormalige prof uit de Amerikaanse Major League verboden middelen had gebruikt. Toch stond Milliard dit weekeinde tijdens de Holland Series gewoon op het veld. Manager Ron Jaarsma van HCAW was er tot woede van tegenstander Neptunus op het laatste moment in geslaagd een al uitgesproken schorsing voorlopig ongedaan te maken. Zolang de commissie van beroep de speler nog niet heeft gehoord mag de honkballer blijven spelen in de strijd om het kampioenschap van Nederland. Daarmee krijgt Milliard het voordeel van de twijfel.

Hiermee werd wederom duidelijk dat de standaarden op het gebied van dopingbeleid bij verschillende sporten zeer uiteen lopen. Zo werd de Argentijnse tennisser Guillermo Cañas onlangs na twee positieve testen voor twee jaar geschorst. De gravelspecialist heeft beroep aangetekend tegen zijn straf, maar daarmee werd zijn schorsing niet ongegaan gemaakt. Sterker nog, hij mocht vorige maand tijdens de US Open niet eens als toeschouwer een partij van zijn vriendin bijwonen.

In het wielrennen is het dopingbeleid nog vele malen stringenter dan bij tennis. In deze sport zou het ondenkbaar zijn dat een positief geteste renner gewoon aan de start van een evenement verschijnt. Al na een eerste positieve test krijgt een coureur direct het nadaal van de twijfel. Nog voordat een contra-expertise plaats heeft gehad, wordt de met naam en toenaam genoemde prof op non-actief gezet. Als een tweede test wederom positief is, volgt doorgaans een forse straf én ontslag. Zo werd de Duitse renner Stefan Schumacher in mei positief getest en direct geschorst. Pas vorige week werd hij na een maandenlange schorsing alsnog vrijgesproken van dopegebruik.

Er wordt gestreefd naar zoveel mogelijk eenduidigheid in het dopingbeleid. Maar wie naar de wijze kijkt waarop de honkballer Milliard, de tennisser Cañas en de renner Schumacher zijn behandeld, ziet dat er wel erg met verschillende maten wordt gemeten.

    • Koen Greven