Ambtenaar bedenkt DBC...(Gerectificeerd)

Minister Hoogervorst beklaagt zich over het feit dat het kabinetsbeleid zo weinig steun krijgt van de bevolking. Geen wonder, het nieuwe DBC-systeem is gekkenwerk, meent H.F. Aarts. Met voorbeelden uit de praktijk.

Dit jaar beleefde ons land een wereldpremière. De invoering van een uniek, nieuw bekostigingssysteem in de gezondheidszorg gebaseerd op de diagnosebehandelcombinatie: de DBC. Een nieuw, volstrekt transparant systeem, zodat we eindelijk weten wat elk zorgproduct inhoudt, wat het kost en wat de patiënt daarvoor betaalt. Een prestatie van wereldformaat.

Tien jaar is aan de DBC gewerkt en jarenlang hebben ziekenhuizen en medisch specialisten proefgedraaid om de invoering van de DBC zorgvuldig voor te bereiden. In plaats van de noodzakelijke verpleegkundigen en operatieassistenten zijn legers DBC-administrateurs en ICT-medewerkers de ziekenhuizen binnengetrokken. Desondanks stapelen de problemen zich op. Volgens minister Hoogervorst zijn het slechts aanloopproblemen. Met ingang van dit jaar zouden alle problemen tot het verleden behoren. Eindelijk is de DBC klaar en ingevoerd! Maar helaas, het resultaat tart elke verwachting.

Bij het nieuwe systeem doen zich enkele problemen voor. Wanneer ik bijvoorbeeld als plastisch chirurg mijn verrichtingen probeer te vertalen naar bijpassende DBC's, valt zeker een derde uit. Dit komt omdat er geen passende DBC's bestaan (zie de voorbeelden hiernaast). Als ik enige creativiteit toepas, lukt het wel een stuk beter, maar dat houdt meestal in dat ik de werkelijke diagnose moet verruilen voor een diagnose die past bij de DBC-vereisten.

Een ander probleem zijn de rekeningen. Patiënten snappen er niets meer van. Hun reactie: ,,Er staan zoveel zaken op mijn rekening die helemaal niet gebeurd zijn, inclusief rekeningen van specialisten die ik nooit heb gezien. Hier moet sprake zijn van fraude!'' Ik moet dan uitleggen dat, behalve de minister, hier niemand meer iets van begrijpt, maar dat we vermoeden dat deze rekeningen juist heel slim zijn. Kijk: als vroeger de patiënt dacht een te hoge rekening te krijgen, was het onmogelijk te achterhalen waar de fout zat. Nu is het systeem inzichtelijk geworden en kan de patiënt onmiddellijk zien wat hij niet aan behandelingen heeft gehad, maar waar hij wel voor moet betalen. Dit is natuurlijk wat de minister met transparantie en patiëntvriendelijkheid bedoelt.

En dan nog de bureaucratie en de extra kosten die deze ellende met zich meebrengt. We moeten niet alleen `de productieparameter systematiek' – erfenis van minister Borst – registreren, maar daarnaast ook de oude verrichtingen voor de registratie van de Commissie Tarieven Gezondheidszorg (CTG) blijven bijhouden. Nu is daar ook nog de DBC-registratie bijgekomen, zodat we momenteel voor elke verrichting drie aparte registraties moeten bijhouden.

Gekkenwerk. Nu begin ik te begrijpen dat al die knappe koppen tien jaar denktijd en vier jaar proefdraaien nodig hebben gehad om dit allemaal te verzinnen. Een normaal mens verzint dit nog niet in een heel leven. Minister Hoogervorst beklaagt zich over het feit dat het kabinetsbeleid zo weinig steun krijgt uit de bevolking. Dit komt volgens hem wegens het tekortschieten in voldoende uitleg. Daar gaat de minister verandering in aanbrengen.

Ik wens hem veel sterkte om de bovenstaande waanzin aan ons volk uit te leggen. Voor de minister een goede oefening om straks bij een volgende parlementaire enquête duidelijk te maken hoe hij dit heeft kunnen laten gebeuren.

Dr. H.F. Aarts is plastisch chirurg in Den Bosch.

Rectificatie

Bij het artikel De verschrikkingen van de diagnosebehandelcombinatie' (26 september, pagina 7) ontbrak de vermelding dat dit was gebaseerd op een eerder verschenen artikel in het tijdschrift Medisch Contact.

    • H.F. Aarts