Neil Young

Prairy Wind is deel drie in de Harvest-trilogie, willen de zaakwaarnemers van Neil Young ons graag doen geloven. Het artistieke en commerciële succes van Harvest (1972) was een zeldzaamheid in de hobbelige loopbaan van Young, die zich nooit op een hapklare formule liet vastpinnen. Net als deel twee Harvest Moon is dit een vrij eenkennige countryplaat, opgenomen in Nashville met vertrouwde handlangers als steelgitarist Ben Keith. Hoewel het album enkele aardige liedjes herbergt, is het door zijn berustende en eenvormige sfeer niet meer dan een voetnoot bij het onorthodoxe meesterwerk dat Harvest indertijd was. De ambitieuze orkestarrangementen van Jack Nitzsche en het contrast tussen intens persoonlijke liedjes en bijtende rock worden node gemist. Met zijn dorpse sentiment en rafelige afwerking is Prairy Wind eerder het vervolg op het conceptalbum Greendale, vol melancholieke en onvast gezongen kabbeldeunen over de rust op het platteland die wreed wordt verstoord door stadse fratsen. Daarbij presteert Young het onmogelijke door Emmylou Harris in `This old guitar' een foeilelijke tweede stem te laten zingen.

Prairie Wind

(Reprise/Warner)

**