Cabarappers

Vieze Fur, ook bekend als Vieze Freddie, is de grappigste man in de nationale rapscene. Niet dat wat Vieze Fur doet veel met hiphop te maken heeft, dat weet hij zelf ook wel, maar met een dijk van een nummer 1-hit onder zijn vieze riem, de zomerhype van het jaar, `Watskeburt!?', is hij in één klap een van de bekendste rappers van Nederland. Wellicht is het zelfs beter om Vieze Fur als het boegbeeld te zien van een nieuw genre in de Nederlandse muziek, dat van de `cabarap'.

Natuurlijk, zijn collega Ali B stond vorig jaar al op dezelfde podia als de bekendste cabaretiers van het land, en vertelde tussen zijn raps door ook hier en daar een grapje. Maar Vieze Fur tilt het genre naar een compleet nieuwe hoogte. Wanneer hij weer eens aan een absurd verhaal begint over, om maar wat te noemen, het bakkertje om de hoek waar altijd katten in een hoekje lagen `en dan deden ze likken aan die poten nou, daar moet je nu mee komme', kan zelfs Andries Knevel zijn gezicht niet meer in de plooi houden.

Maar het debuutalbum van De Jeugd Van Tegenwoordig – de groep die Fur samen met P. Dronq en Willie Wartaal heeft opgericht – is geen cabaretalbum, en de briljante grappen van Vieze Fur zitten weggestopt in korte hoorspelletjes tussen de nummers door. Het is de muziek die op deze cd de hoofdmoot vormt, en muzikaal wordt het op een paar sterke nummers na al heel snel heel erg vervelend om naar te luisteren. Hoewel hiphop in Nederland wel wat humor en zelfspot kan gebruiken, ontaardt het bij De Jeugd al snel in rommelige ongeinteksten die bij een kratje bier in hoog tempo verzonnen zijn, en al even snel lijken te zijn ingerapt.

Over kitscherige elektro-beats – die heel even fris en funky zijn maar na een paar nummers wel erg op elkaar beginnen te lijken – doen de jongens van De Jeugd hun uiterste best om hun gebrek aan een hoogstaande raptechniek in hun voordeel om te buigen door het voor het komische effect te overdrijven. Ze maken in feite een parodie op hiphop – de analyse in een tussenstukje over blindstaren op `echte hiphop' is niet alleen grappig maar ook erg raak – maar omdat ze zo nadrukkelijk aan het stuntelen zijn, staan ze als ketende amateurs zo ver af van het echte werk dat het geen enkele indruk maakt.

Het debuutalbum van De Jeugd Van Tegenwoordig klinkt, ondanks de stevige producties, als een gemiddeld avondje lol trappen in de gemiddelde thuisstudio: de raps zijn rommelig, chaotisch, soms humoristisch en bij vlagen briljant. Met een kritischere blik, strakkere raps en meer muzikale afwisseling, had dit album de Nederlandse hiphop een krachtige impuls kunnen geven. Nu maakt het ons eigenlijk alleen maar hongerig naar het moment dat Vieze Fur besluit zich volledig te storten op een carrière als cabaretier.

De Jeugd Van Tegenwoordig

Parels Voor De Zwijnen

(TopNotch/Magnetron Music)

**