Historisch debuut Stotijn

Vaak wordt een carrière in de muziek gelanceerd door de ziekte van een collega. Zo vergaat het ook nu de Nederlandse alt/mezzo Christianne Stotijn (1977). Als vervangster zong Stotijn onlangs met groot succes Mahlers Rückert-Lieder bij het Orchestre National de Paris onder Bernard Haitink, waarop Haitink haar verzocht deze week opnieuw diezelfde Rückert-Lieder te zingen bij het Concertgebouworkest. Stotijn moest er haar rol als furie in de wereldpremière van de opera Thyeste van Jan van Vlijmen in de Brusselse Muntopera voor afzeggen, maar maakte de juiste keuze: haar debuut bij het Concertgebouworkest was gisteravond al op het moment zelf een historische gebeurtenis, waarvan de zaal nog de hele pauze nazoemde.

Stotijn, indirect familie van de legendarische Nederlandse hoboïsten Jaap en Haakon Stotijn, studeerde viool en zang, maar koos voor het zingen. ,,Ik wist vanaf mijn zevende al dat ik zangeres wilde worden'', zei ze daarover in een interview met deze krant. Toch was Stotijns violistische achtergrond nog wel traceerbaar; in haar brede, strijkende armbewegingen en in de manier waarop die `streken' correspondeerden met haar gezongen frases. Voor Christianne Stotijn liggen strijken en ademen in elkaars verlengde.

Mahlers Rückert-Lieder beslaan alle spectra tussen natuurmystiek, humor en onthechting. Ze boden Stotijn, die de souplesse van een echte mezzo paart aan de warme laagte van een echte alt, dus ook de ruimte zich in al die nuances te presenteren. Uit haar tekstvoordracht klonk een groot inlevingsvermogen – ook in de loodzware passages – maar bovenal was het de emotionaliteit van haar interpretatie die indruk maakte. In Ich atmet'einen linden Duft maakte ze de bezongen aroma's haast naspeurbaar, in Ich bin der Welt abhanden gekommen zorgde de slotstrofe voor momenten van smeltende schoonheid in de wijze waarop haar stem en het Concertgebouworkest in bijna-stilte vervloeiden. Stotijn is dit jaar geselecteerd voor de internationale concertserie serie Rising Stars, maar een volwassen podiumpersoonlijkheid is ze al.

De Rückert Lieder werden geflankeerd door Weberns Im Sommerwind en een zeer afgewerkte en opwindende uitvoering van de Derde symfonie `Eroica' van Beethoven, die klievend fel opende. Maar de scherpe uitlichting van de (anti-)metrische figuren, de grandeur van de hoorns noch de luchtige zwier de violen konden verdoezelen dat dit vooral de avond was van Christianne Stotijn.

Kon. Concertgebouworkest o.l.v. B. Haitink m.m.v. C. Stotijn (alt). Gehoord: 22/9 Concertgebouw, Amsterdam. Herh.: 23 en 25/9, aldaar. Radio 4: 25/9, 14.15 u. (live)

    • Mischa Spel