Het verdriet van oude ballerino's

Het Volk, bestaande uit Wigbolt en Joep Kruijver en Bert Bunschoten, heeft zich ontwikkeld tot woordvoerders van `het mannelijk onvermogen'. Geen bravoure bij hen of grootse daden, maar de uitbeelding van het kleine mannelijke verdriet, dat zo hartverscheurend kan zijn.

Sprongen in het duister is een balletvoorstelling voor drie oude dansers en hun helgroene tuingieters. Op verzoek van danser en choreograaf Jack Hellepijp komen de uitgerangeerde dansers bijeen voor een terugblik op hun carrière. Nog één keer schitteren, nog eenmaal de feilloze plié en de soepele spagaat. In maillots en treurige regenjas komen de mannen op, gieter in de hand. Ze verhalen over hun teleurstellingen in de danswereld. Het onrechtvaardige ontslag bij Scapino bijvoorbeeld of het lichaam dat niet meer wil. Ze dragen zware brillen en één heeft een stoma. Hoe moet dat als danser? Ondertussen verschijnen er steeds meer gieters op de bühne als de meest gracieuze rekwisieten. De schoonheid van de gieter is goed gezien door ontwerper Jan Heijer. Ja, een gieter is net een ballerina.

De inzet van de artistieke strijd tussen het drietal heeft te maken met `verhalend' of `abstract' ballet. Wil de een het anekdotische sprookje over Roodkapje en de Boze Wolf, de ander denkt in abstract ballet. Maar dat bestaat niet. Dansers zijn niet abstract, zij hebben hun lichaam. En het lichaam van de oude ballerino confronteert hem op niet zo heel abstracte wijze met fysieke tekortkomingen.

Nieuw in deze voorstelling van Het Volk is het gebruik van videoschermen. Uitvergroot op reusachtige schermen komen de mannen in beeld met scherpe trekken om de mond, een groef tussen de ogen, een wantrouwende blik.

Soms licht het oude vuur op en dan is de toeschouwer getuige van prachtige herinneringen aan het `vak' van vroeger, aan de onderlinge rivaliteit. Maar over alles heen heersen de dromen om weer de kracht en de jeugd van toen terug te vinden.

Een van hen zegt: ,,Ik ben altijd alleen maar ik kan daar goed tegen.'' Ook de ander blijkt alleen. Ogenschijnlijk zonder nadrukkelijk te acteren spelen de acteurs dit toneeldrama uit. Ze staan, praten, maken een danspasje en redderen met de gieters. Aan de hoed op hun hoofd hangt nog het kaartje met de prijs erop. Alleen al zo'n detail laat een ontroerende weemoed zien. De mannen zijn niet meer gestaald voor het leven. De dans is uit hun lichaam verdwenen, jammerlijk.

Voorstelling: Sprongen in het duister door Het Volk. Spel, tekst en regie: Aike Dirkzwager, Wigbolt Kruijver, Joep Kruijver en Bert Bunschoten. Gezien: 2/7 Toneelschuur Haarlem. Tournee t/m 4/3/07. Inl.: 035-6217248; www.toneelgroephetvolk.nl