`Serieuze dolle pret is het mooiste dat er is'

De leden van Alquin dachten alles te weten – tot ze covers van hun muzikale helden begonnen te spelen. ,,Toen kwamen de ideeën voor nieuwe nummers.''

,,Wij zijn een band met een lange staart'', zegt drummer Job Tarenskeen, doelend op de historie van zijn Delftse groep Alquin. Ze zijn weer bij elkaar, nagenoeg in de oorspronkelijke bezetting. Bassist Walter Latuperissa is ,,de nieuwe jongen'', naast zanger Michel van Dijk, gitarist Ferdinand Bakker, toetsenman Dick Franssen, Tarenskeen en saxofonist Ronald Ottenhoff.

Het zou ze tekort doen om het zestal met terugwerkende kracht tot het stoffige getto van de symfonische rock te verbannen. Hiphop-breakbeats avant la lettre, maakte Alquin het album Best Kept Secret uit 1976, dat tot op de dag van vandaag door dj's wordt gezocht. Het groovy nummer One more night werd meer dan eens gesampeld. Funky, maar ook progressief en symfonisch was hun ambitieus gestructureerde muziek. Met de komst van zanger Michel van Dijk, twee jaar na het debuut Marks uit 1972, werd Alquin een hechte rockband met een doorleefd soulgevoel. Al die elementen vloeien samen op de nieuwe cd Blue Planet, waarmee de draad van bijna dertig jaar geleden weer moeiteloos wordt opgepakt.

We treffen Tarenskeen, Van Dijk en Bakker in de piepkleine Amsterdamse studioruimte waar een belangrijk deel van het reünie-album werd uitgebroed. Hoe roestig is een rockband die zo lang uit de roulatie is geweest? ,,Het was wonderbaarlijk'', zegt Michel van Dijk. ,,Bij de eerste repetitie zette het orgel in en het Alquin-geluid was er meteen weer. Zou je zes andere mensen dezelfde instrumenten laten bespelen, dan zou het beslist anders klinken. Onze persoonlijkheden hoor je er duidelijk in terug.''

Ferdinand Bakker zat in de tussenliggende tijd bij The Meteors, die eveneens kortgeleden zijn heropgericht, en ook de anderen bleven in meer of mindere mate met muziek bezig. De wortels van Alquin, zegt Bakker, gaan terug naar het eerste Nederlande popfestival in Kralingen (1970) waar ze als zogenoemde podiumhulpen van dichtbij zagen hoe Pink Floyd, Soft Machine, The Byrds en It's A Beautiful Day hun muziek over het voetlicht brachten. Die drie dagen, zeggen ze, bepaalden hun muzikale richting. ,,We zochten een internationaal geluid, met de ambitie en de pretentie om het in het buitenland te gaan maken. Daar is uiteindelijk vrij weinig van terecht gekomen. Mijn koffer stond al klaar voor onze Amerikaanse tournee, maar die werd drie weken vantevoren afgeblazen.''

De hitparade was indertijd verdacht voor een `serieuze' popgroep, vertelt Bakker. ,,Als de platenmaatschappij het nodig vond om nummer van je album op single uit te brengen, beschouwde je dat als een noodzakelijk kwaad. Nummers voor de hitparade schrijven mocht niet, want daarmee zou je je geloofwaardigheid verliezen.'' Tarenskeen heeft nog wel dierbare herinneringen aan die keer dat Alquin samen met ABBA in TopPop zat. ,,De avond ervoor was ik in elkaar geslagen. Daar zat ik achter een oranje drumstelletje, stijf van de pijnstillers. Het podium had ik gevonden door achter de dikke reet van Agneta aan te scharrelen. Toen kwamen Penny de Jager en haar danseressen op rolschaatsen langsflitsen. Er is iets met roem waar wij de hand niet op kunnen leggen, schoot het op dat moment door me heen, maar wat wel de moeite waard is.''

Het vuur laaide op bij coveravondjes onder de noemer `Let's stick together' in Delft, waar de oude vrienden tot het inzicht kwamen dat `het' er nog steeds was. De nummers voor Blue Planet kwamen tot stand tijdens informele bijeenkomsten. ,,We dachten dat we alles al wisten'', zegt Bakker, ,,maar door het spelen van covers van onze muzikale helden kwamen we op ideeën voor nieuwe nummers. We bedachten een titel, een melodie of een zinnetje en al die flarden groeiden langzaam uit tot volwaardige songs.''

,,We waren het aan niemand verplicht om een nieuwe cd te maken'', verklaart Michel van Dijk. ,,Er was geen druk om de nummers op tijd af te hebben en er keek geen man van de platenmaatschappij over onze schouders mee. Ik kan in alle eerlijkheid zeggen dat deze muziek uit noodzaak is geboren, maar ook dat we enorme pret hebben gehad bij het maken ervan. Serieuze dolle pret, dat vind ik het mooiste dat er is.''

Alquin: Blue Planet (Hunter Music/Universal). Concerten 22/9 Bluescafé, Apeldoorn, 23/9 Boerderij, Zoetermeer, 24/9 De Pul, Uden, 25/9 Tivoli De Helling, Utrecht, 29/9 P60, Amstelveen, 1/10 Lantaarn, Hellendoorn, 2/10 Bosuil, Weert.

    • Jan Vollaard