Pauw zucht zo mooi

In `De korte golf' beschrijft Guus Middag radiomomenten die hem raken. In deze eerste aflevering voelt hij zich de kleine broer van Jeroen Pauw.

Op donderdagavond ren ik na het sporten altijd meteen naar huis. Ik stommel de trap op, val de keuken binnen, zet snel mijn oude transistorradio met afgebroken antenne aan, draai het zenderwieltje naar Radio 1 – en pas dan kan ik tegen het aanrecht leunen. Ik steek mijn rietje in mijn pakje chocomel, begin te drinken en probeer nog zoveel mogelijk minuten mee te krijgen van Storing van BNN. Je zou het kunnen opnemen en achteraf beluisteren, maar dan is het niet leuk meer. De magie van live radio is dat het gemaakt wordt en door de lucht gaat op het moment waarop je er naar luistert.

Storing is een mediaprogramma. Het gaat over tv, radio, film, internet, boek en tijdschrift, maar daar gaat het mij helemaal niet om. Het gaat mij alleen maar om de presentator: Jeroen Pauw. Pauw is alles wat ik niet ben – dat zal het wel zijn. Hij is ontspannen, hij is niet van zijn stuk te brengen, hij improviseert graag, hij is geestig, hij is zichzelf en nog meer zichzelf naarmate de druk hoger is. Een man die nergens last van heeft.

Vrolijk duwt hij een fragment uit een oud sexpraatprogramma de ether in. Hij zucht wat, alsof het van hem ook allemaal niet had gehoeven, maar ja. Het is de opmaat voor een gesprekje met Filemon Wesselink die heeft meegedaan aan een pornofilm en daar weer een tv-programma over heeft gemaakt. ,,En wat heb je gedaan?'' vraagt Jeroen dan maar eens aan zijn jongere collega. ,,Nou'', stottert Filemon, ,,ik heb, eh'', hij voelt zich er toch wat ongemakkelijk onder en de mensen moeten er geen verkeerde indruk van krijgen, ,,ik heb, eh, d'r niet gebeft, en ik heb d'r ook niet echt geneukt.'' Waarop Pauw achteloos en nog binnen de seconde antwoordt: ,,Ja, nou ja, dan had je net zo goed in een politieserie kunnen spelen.''

Pauw heeft gauw ergens genoeg van. Dat is een goede eigenschap voor een programma dat aan elkaar hangt van de gesprekjes met mensen die graag zo lang mogelijk reclame willen maken voor hun nieuwe soap of docu of film of lifestyle-magazine voor de oudere hondenbezitter. Geen mooiere zuchten dan die van Pauw als hij na een paar zinnen wel doorheeft dat er ook nu weer niets nieuws onder de zon blijkt te zijn.

Dan maar weer monter voorwaarts, met een cabaretfragment, een tv-blooper en weer een gesprekje. Ah, met een meisje deze keer. Pauw veert op. Met meisjes is hij op zijn best. Een veel te druk vertellende actrice deelt enthousiast mee dat ze op weg is naar een Meet & Greet. Het kost Pauw geen enkele moeite zich even van de domme te houden: ,,Maar wat is een Meet & Greet dan?'' Pauw zorgt ervoor dat niemand bij hem de schijn kan ophouden. Spreken de meisjes te veel in geleende zinnen, dan vraagt hij even tussendoor: ,,Hoe oud ben jij?'' Dan volgt er vanzelf meestal wel een korte stilte. En als het allemaal wat te stroefjes verloopt, vraagt Jeroen gewoon: ,,En heb je een leuk jurkje aan?''

Ik sta erbij en luister ernaar, met open mond. Eigenlijk is Jeroen mijn grote broer, die het allemaal al weet, van hoe het moet, op het schoolplein, bij het hek, met de meisjes. Ik mag alleen mee als ik een eindje verderop ga staan en niks zeg. Daar houd ik me aan. Ik luister hem stiekem af. Later ga ik het ook zo doen. Nu eerst nog even oefenen, elke week, op de donderdagavond.

Storing, BNN, Radio 1, donderdag 20-21u

    • Guus Middag