Chinese dreiging in charmant stuk

Wie de zaal wil binnengaan krijgt een overlevingspakketje uitgereikt, met onder meer een deken en iets wat oogt als een zelfmoordpil. Te gebruiken als de Chinezen binnenvallen, zo wordt ons duidelijk gemaakt. Op een muur boven de drie schichtig om zich heen kijkende spelers schieten Chinese zinnen voorbij, met af en toe een westers woord ertussen. `Mergelgrotten' valt te lezen. En `Boem'. De vijand is dichterbij dan we denken.

De inspiratie voor Artikel v. van Productiehuis Het Huis van Bourgondië in Maastricht begon bij het woonwagenkamp Vinkenslag, dat werd ontruimd wegens overdadige wietplantages en vermeende criminele activiteiten. Bezoekers aan het kamp werden of beroofd, of waren diep onder de indruk van de saamhorigheid die in dit grootste kamp van Nederland heerste. De vraag van het Productiehuis was of acteurs Sarah Moeremans, Vincent Rietveld en Mara van Vlijmen, samen de groep Warme Winkel, daar `iets mee konden'. Het drietal besloot dat de discussie `kampers versus buitenwereld' te uitgekauwd was. Maar Europa als metafoor voor het kamp en dan een grootmacht als China als haar bedreiger leverde meer mogelijkheden op. Deze voorgeschiedenis wordt ons voor aanvang van de voorstelling op charmant warrige wijze uitgelegd door de acteur met de mooiste pretogen van Nederland, Vincent Rietveld. Het predikaat `charmant warrig' is ook van toepassing op de voorstelling zelf.

Rode draad vormen de talloze manieren waarop Maastricht zich de Chinezen van het lijf zou kunnen houden. Er wordt overwogen de Maas in te dammen en het noorden van Nederland onder te laten lopen, maar dat stuit op praktische problemen. Een andere mogelijkheid is enorme windturbines op het Vrijthof om bij een chemische aanval de giftige gassen Maastricht uit te blazen. Omdat je nooit weet wanneer de aanval begint, zouden die windturbines preventief constant aan moeten staan. ,,Een kleine prijs voor de veiligheid'', meent Moeremans luchtig.

Op de achtermuur is te zien dat al deze plannen geen zoden aan de dijk zetten; langzaam wordt de landkaart van de wereld steeds roder; de Chinezen rukken op. Op het toneel heeft dat panisch rondjes rennen ten gevolge. Met een pallet hondenvoer wordt de deur gebarricadeerd en in wonderlijke, zeer grappige dansjes worden bepaalde nuances van de dreigende bezetting visueel vormgegeven. Af en toe zingt het trio zich los van het thema door tijdens een opsomming van alle kennis die ze hebben over Chinezen overdreven nadrukkelijke `uhs' en `ehs' te slaken die een eigen, muzikaal leven gaan leiden. De woordloze intermezzi zijn het meest geslaagd. Twee acteurs die gillend een symbolisch bamboebosje te lijf gaan; of taart smijten naar een dia met Chinezen.

Artikel v. is duidelijk een werkplaatsproductie. Het onderzoek heeft voorop gestaan, de uitwerking is minder sterk – al weet het trio prima raad met bizarre, maar broeierige uitgangspunten.

Voorstelling: Artikel v. door Het Huis van Bourgondië/ Warme Winkel. Gezien: Het Huis van Bourgondië, Maastricht. Aldaar t/m 24/9. Tournee.

    • Jowi Schmitz