Vocalese

,,Als ik echt wil los gaan, zing ik Come On Home, een nummer van pianist Horace Silver met de tekst van zanger Jon Hendricks. Daarin kan ik veel van mezelf laten horen. Moeilijke noten geven me een kick. Op het conservatorium ben ik geïnteresseerd geraakt in `vocalese', de zangstijl waarbij historische instrumentale jazzsolo's worden nagezongen. Het is een ingewikkelde en bijzondere stijl binnen de vocale jazz, waarover niet veel op papier is gezet. Elke noot moet raak zijn.''

Wouter Hamel (Den Haag, 1977) werd dit jaar bekend als eerste mannelijke winnaar van het Nederlands Jazz Vocalisten Concours 2005. Sindsdien treedt hij op met zijn groep, waarmee hij onbekende jazzstukken uit de vergetelheid haalt en eigentijdse liedjes schrijft. Daarnaast zingt hij met de bigband Young Sinatra's en droomt Hamel van een eigen platencontract, waarbij hij zich op de grenslijn van jazz en pop kan bewegen. Dit seizoen maakt hij met de finalisten van het concours en zijn band een door de Stichting Jazz Impuls uitgezette tournee.

,,Beoefenaars van de vocalese zoals Jon Hendricks, die geldt als de uitvinder van het genre, werden op de opleiding nauwgezet bestudeerd. Vooral door mij. Ik was gek op die oude jazz van onder anderen Eddie Jefferson en King Pleasure. Mijn docenten vonden dat best opvallend voor een jong iemand. Maar ja, ik ben een romanticus. Ik houd erg van hopeloos verouderde muziek, en de uitvoeringspraktijk van de jazz spreekt me erg aan.

,,Een van de bekendste vocalese-stukken is Moody's Mood for Love, een song van King Pleasure die is gebaseerd op de saxofoonsolo van James Moody. Wanneer je in de jazz gebruikelijke ghost-noten tegenkomt – een soort optionele noten – zijn die zangtechnisch extra moeilijk te halen. Je kunt soms gewoon niet horen wat er door de muzikant wordt gespeeld, zo kort zit dat nootje op de volgende waar je uiteindelijk wilt komen. Dan is het wel eens gokken. En alles puur op gehoor, net als Hendricks altijd doet.

,,Op school was er veel concurrentie. Iedereen wilde bewijzen een echte jazzcat te zijn. Wie heeft de mooiste noten en de snelste licks? Om je dan als zanger te profileren, moest je echt wat extraś kunnen, en vocalese was dan dé manier. Nu hoef ik niet meer zo nodig oude trompetten te imiteren en oud materiaal te zingen. Mede door mijn brede muzikale smaak wil ik juist ook nieuwe dingen laten horen. Ik wil dolgraag een album maken en ben nu een breed repertoire van zowel modern als onbekend werk aan het verzamelen.

,,Mede door het winnen van de eerste prijs in het zangconcours, word ik steeds weer in hetzelfde rijtje namen geplaatst. Ik voel me gevleid als men me vergelijkt met zangers als Jamie Cullum, Michael Bublé en Peter Cincotti, maar ik vind niet dat ik klink als zij. Bovendien luister ik eigenlijk nauwelijks naar hun muziek. Ik denk dat ik van de hedendaagse jazzvocalisten nog het meest Kurt Elling bewonder. Hoewel ik nu wel zing met de Young Sinatra's ben ik nooit echt een liefhebber van Sinatra-muziek geweest. Naar ik begreep was de band nu op zoek naar een nieuw geluid en kwamen ze daarom bij mij uit. Het is heerlijk met zoń grote formatie aan de slag te gaan. Jon Hendricks vertelde eens in een workshop over zijn noodzaak te zingen. Dat sprak me erg aan. Ik voel dat ook steeds meer en ik werk nu hard om in beeld te blijven. Carnegie Hall is nog ver weg, maar het begin is er.''

Wouter Hamel speelt 25/9 in De Vest, Alkmaar en 15/10 in Odeon, Zwolle.Vanavond doet hij mee aan het benefietconcert Dutch Jazz for New Orleans in het Concertgebouw, Amsterdam. Info: www.concertgebouw.nl

    • Amanda Kuyper