Monster van NNT te slaafs

Paul van der Laan is een voorstelbaar, zelfs aandoenlijk monster van Frankenstein; hij kwijlt en hij loopt gek. Hij kijkt half wetend, half debiel het publiek in en spreekt wonderbaarlijk samenhangend voor een aan elkaar genaaid wezen dat bovendien een glimmend boksbitje over zijn boventanden heeft.

Zijn meester en maker Victor Frankenstein wordt een stuk minder opwindend ingevuld door Ludo Hoogmartens, een van de vaste spelers van het Noord Nederlands Toneel (NNT). Hij staart wat doods voor zich uit en zegt zijn teksten op. Ook de rest van de deelnemers kan niet erg uit de voeten met de regie van Geert Lageveen en de teksten van Ko van den Bosch die de originele Frankenstein van Mary Shelley bewerkte. Even lijkt het leuk als de acteurs al over het toneel zwabberend een chemisch toilet tegenkomen en daar wat druipende zinnen uit vissen, maar dan verdwijnt het toilet en blijft er niets over.

Zo'n toilet is overigens een handelsmerk van Alex d' Electrique, het voormalige gezelschap van Ko van den Bosch dat tegenwoordig als d'Electrique door het leven gaat. Lageveen voelt zich blijkbaar schatplichtig, want op het podium liggen bergen matrassen en er hangen gevaarlijk ogende elektriciteitsdraden langs de muren. In Alex d'Electrique voorstellingen zijn dat stille voorbodes van veel troep en actie. Maar Frankenstein levert niet wat het belooft. Het monster is eerst nog verbonden aan een van die draden, tot mevrouw Frankenstein hem uitplugt, omdat ze wel eens wil voelen wat voor een vlees er uit de kuip van haar echtgenoot is gekropen. Hoewel het monster even wat schokkerig doet, deert het hem verder niet.

Het andere special effect is de regen van boeken die uit de lucht valt als het monster ze gelezen heeft en ,,een monster van de wereld geworden is''. Over zijn ontwikkeling heeft iedereen iets te zeggen, maar de zinnen die snerpend hadden kunnen klinken verkruimelen als droog brood.

Een band speelt op de achtergrond ijverig slappe liedjes, waarop de spelers zich braaf naar het publiek toedraaien en stokstijf hun liedje zingen. Niet dat het veel uitmaakt; ook tijdens het praten staan ze vrijwel onbeweeglijk op het podium. Ze roepen nog iets over feestjes en zuipen, maar zelfs als er gedronken wordt staat iedereen stil, alleen dan wiebelen ze er een beetje bij.

Voorstelling Frankenstein door het NNT. Gezien 15/9 Machine- fabriek, Groningen. T/m 1/10. Inl. 050-311 3388 of www.nnt.nl

    • Jowi Schmitz