Dodelijk kalm

Met wraak in het hoofd is Louis van Gaal een roofdier. Wie hem tergt, ligt in de toekomst een keer onder. Dan hangt hij boven je, met zijn hoofd nagloeiend van de overwinning. Je kunt hooguit nog smeken om genade.

Gisteren speelde zijn AZ tegen zijn lievelingsclub Ajax. Het wedstrijdje Blind versus Van Gaal vonden beide trainers opgeklopte onzin. ,,Het is het instituut Ajax tegen het instituut AZ. Wij zijn coaches en dus collega's.'' De trainers speelden elkaar alle lof toe. Danny Blind schreef het succes in het bijzondere jaar 1995 voor een belangrijk deel toe aan zijn toenmalige trainer. Van Gaal kon niet achterblijven. Hij keek schuin over de camera heen het stadion uit en hoefde niet lang na te denken. ,,De rondvaartboot is het mooiste wat ik in mijn leven heb meegemaakt.''

Als de intocht van Ajax door de grachten het mooiste is, dan moet de voortijdige afgang als technisch directeur via de zijdeur van de Arena de meeste pijn hebben gedaan in zijn Amsterdamse carrière. De ambitie van Louis van Gaal werd niet gedeeld door de leiding bij Ajax. Dat zaaide haat in zijn hersens.

Vroeger speelde Van Gaal zijn woede per direct uit op iedere tegenstander, of het nu een speler of een journalist betrof. Het onbegrip was altijd van zijn gezicht af te lezen. Hij was ongeduldig. De afgelopen tijd oogt hij bedachtzamer.

Voorafgaande aan de wedstrijd tegen Ajax gooide Van Gaal slaapzand in de ogen van zijn vrienden. Hij lachte voor het oog van de camera hartelijk mee toen zijn voormalige assistent-trainer Gerard van der Lem begon over zijn haar. Van der Lem sprak het vermoeden uit dat Louis van Gaal verf gebruikte. De haardos had allang grijs moeten zijn.

Van Gaal had iets over het opgeblazen gezicht van Van der Lem kunnen zeggen of over het kalende kruintje van Danny Blind. Maar nee, Van Gaal liet de Amsterdamse humor over zich heenkomen. Zijn tijd kwam nog, deze zondagmiddag.

Na de winst op Ajax bleef Louis van Gaal nog steeds een heer. Hij gaf collega Blind een hand en, mooier nog, hij wachtte alle teleurgestelde spelers van Ajax op aan de rand van het voetbalveld. Maduro kreeg een schouderklopje, Sneijder een tikje, Rosales een handje. Hij zwaaide naar de Ajaxsupporters op de tribune en verdween in de catacomben.

Boven in het stadion zat de Ajax-top met directeur Van Eijden bij te komen van het verlies tegen AZ. Van Gaal moet hun angstzweet geroken hebben. Tijdens de persconferentie deelde hij, zonder er zelf veel voor te doen, een slag in het gezicht uit van de Ajax-leiding. Blind kreeg de vraag of hij Arveladze niet graag in zijn elftal had. Pijnlijke vraag, Arveladze had zijn diensten dit seizoen als oud-Ajacied aangeboden bij de Amsterdamse club. Ajax wilde hem niet. Blind, na een korte stilte: ,,Arveladze is een goede spits.'' En wat vond Louis? Hij antwoordde, perfecte timing, strakke blik: ,,Dat vind ik ook.''

Superieur verpakte wraak op de leiding van Ajax dat met de huidige spitsen Rosenberg en Charisteas op zijn zachtst gezegd `niet gelukkig' is.

Slechts één keer schoot Louis van Gaal op ouderwetse manier uit zijn slof. Hij wist niet dat er achter hem, direct na de wedstrijd, nog een microfoon aanstond. Hij sprak met zijn rug en die krachtige nek. Wie goed luisterde hoorde dit: ,,We hebben ze de tweede helft helemaal weggespeeld.''

Daar klonk net iets teveel bloed tussen de tanden. Even was het roofdier in hem terug. Verder bleef de `nieuwe' Louis van Gaal kalm. Dodelijk kalm. Het ziet er gevaarlijker uit dan een karatetrap langs de zijlijn.

    • Wilfried de Jong