Yes-R:

MC's zijn zo eentonig, de meeste van die sukkels hebben mij als voorbeeld nodig. Natuurlijk, opscheppen hoort bij hiphop, maar Yes-R de eveneens rappende neef van Ali B weet zijn grootspraak op deze debuut-cd niet echt een fundament te geven. Hij heeft zelf namelijk een nogal eentonige rapstijl; het hele album lang gaat het maar door in diezelfde, ietwat onbeholpen cadans. Net zoals zijn beroemde neef is Yes-R een zelfverzekerde lefgozer die met een vet Amsterdams accent commentaar geeft op de dingen om zich heen. Hier en daar komt zijn talent zeker bovendrijven op deze cd, meestal wanneer hij een nummer doet in combinatie met andere artiesten. Maar in zijn eentje heeft Yes-R nog niet de inhoud, noch de technische kwaliteiten om een heel album te blijven boeien. Zijn kromme zinnen, grammaticale fouten en onderwerpkeuzes doen bij vlagen aan Hazes denken. Maar deze nieuwe Amsterdamse volksheld is op zijn eerste album simpelweg nog niet de rapper die hij wel wil zijn, namelijk degene die al die sukkels het goede voorbeeld geeft.

Mijn Pad

(SPEC)**

    • Saul van Stapele