Lintjes?

Judoka's Edith Bosch, Guillaume Elmont en Dennis van der Geest kregen na hun wereldtitel een koninklijk lintje. Veel andere sporters gingen hun vooraf. Terechte onderscheidingen?

Mr. J.C. van Ingen, secretaris Kapittel voor de Civiele Orden: ,,Op initiatief van de burgemeesters van de woonplaatsen van de judoka's is het voorstel voor een koninklijke onderscheiding bij ons terechtgekomen. De staatssecretaris van VWS was er ook een groot voorstander van. Het Kapittel is geraadpleegd om snel advies te geven en wij wilden gevolg geven aan de wens van de burgemeesters. Wij gaan zeer zorgvuldig om met de criteria voor koninklijke onderscheidingen en leven de regels streng na. Personen met bijzondere of zeer uitzonderlijke verdiensten voor de maatschappij komen in aanmerking. Een lintje moet bijzonder blijven, anders verliest het zijn onderscheidend karakter. Een sporter die wereldkampioen wordt, komt bijvoorbeeld in aanmerking voor een onderscheiding. Een sporter krijgt geen decoratie op basis van een prestatie sec, maar op basis van het totale sportieve oeuvre.''

Edith Bosch, wereldkampioen judo (-70 kilogram) en Ridder in de Orde van Oranje-Nassau: ,,Je kunt er niet zoveel mee, maar ik vind een lintje een eer en een bekroning. Je wordt een speciale burger. Het is een erkenning van het feit dat je als persoon betekenis hebt voor de samenleving. De achterliggende gedachte is dat we als wereldkampioenen judo een voorbeeldfunctie hebben voor de jeugd. Als de uitwerking van onze prestatie is dat we de jeugd aansporen meer te gaan sporten, heeft dat betekenis voor de maatschappij. Of een sporter een koninklijke onderscheiding krijgt, is denk ik ook afhankelijk van je uitstraling en hoe je je profileert. Terecht dat je alleen een lintje krijgt als je goud wint. Het moet wel bijzonder blijven. Ik kreeg ook niks na mijn zilveren medaille in Athene.''

Dick Jaspers, tweevoudig wereldkampioen driebanden en Officier in de Orde van Oranje-Nassau: ,,Voor het eerst sinds 34 jaar een wereldtitel judo, twee zelfs, bij de mannen is een topprestatie. Bijzonder genoeg om een lintje te verdienen. De judoka's hebben er veel voor gedaan en zijn intensief met hun sport bezig. Bij Van der Geest staat zijn hele leven in het teken van judo. Zelf vond ik het lintje een enorme eer. Ik denk dat ik ben onderscheiden omdat ik al zolang aan de top sta en alle titels heb gewonnen. Maar het gaat niet alleen om prestaties. Ik word ook gezien als ambassadeur van de biljartsport. Dat ik `Officier' werd, had ik niet verwacht. Dat is een stapje hoger dan `Ridder' en misschien iets te hoog gegrepen voor mij. Johan Cruijff is ook Officier, maar die is veel bekender en heeft meer betekend voor de sport.''

Anneke Vermeulen, behandelt bij de gemeente Nijmegen aanvragen voor koninklijke onderscheidingen: ,,Sporters die een `grote sportprestatie' hebben geleverd, komen volgens de omschrijving in aanmerking voor een onderscheiding. Een sporter moet wel een voorbeeldfunctie hebben. Als een topsporter door een goede prestatie Nederland internationaal op de kaart zet, heeft dat maatschappelijk belang en is een onderscheiding terecht. Een lintje moet bijzonder blijven, anders verliest het zijn waarde. Ik doe dit werk nu vijf jaar; het aantal lintjes is hetzelfde gebleven. Kandidaten uit het vrijwilligerswerk, die zich 20 of 25 jaar belangeloos hebben ingezet voor een vereniging of stichting, vormen de grootste groep.''

Peter Blangé, aanvoerder mannenvolleybalploeg die goud won bij de Olympische Spelen in 1996, Ridder in de Orde van Oranje-Nassau: ,,Een lintje krijg je niet zomaar. Het is een unieke onderscheiding. Daar buigt een zware commissie zich over. Je moet als sporter wat betekend hebben en de prestatie moet maatschappelijk belang hebben. De judoka's draaien al jaren mee aan de top en zijn terecht onderscheiden. Als je een WK wint, heb je wat voor de sport betekend. Het goud van de volleybalploeg is een mooi verhaal omdat we van nul kwamen. Veel mensen weten het nog steeds. Een gouden olympische plak geeft eeuwige voldoening en een lintje geeft daarbij een trots gevoel. In teamsporten wordt alleen de aanvoerder individueel onderscheiden. Nee, dat leidde niet tot scheve ogen bij mijn teamgenoten.''