Internetdaten is een vermoeiende sport

Internetdaten is niet langer voor losers. Iedereen doet het, ziet Yaël Vinckx, maar is het nog wel leuk?

De dag na het feest belde hij op. `Ik wil je zo graag zien', zei hij. `Zullen we donderdag afspreken? Ik spreek je nog voor donderdag, want ik kan niet wachten. Dit wordt de beste date van ons leven!' We hebben elkaar nooit ontmoet, hebben nooit meer gebeld. Arthur moet van de spanning zijn ontploft.

Laurie weet waar ze over praat. Ze heeft net het boek You have to kiss a lot of frogs gepubliceerd, over daten in New York. Ze is bovendien een van de hoofdrolspelers in Mr. Right, een documentaire die afgelopen week in elf Nederlandse bioscopen in première ging. In Mr. Right vertellen drie Amerikaanse vrouwen, Annie, Laurie en Leigh, over hun vrijgezelle bestaan in New York.

En dat is een vermoeiend bestaan. De vrouwen daten zich een ongeluk – of ze daten zich ongelukkig. Laurie bijvoorbeeld heeft geen zin in haar blind date. ,,Ik wou dat ik ging eten met iemand die ik kende en spannend vond. Maar hij klinkt aardig en er gebeurt vast niks engs.''

Aan `date'-mogelijkheden heeft het drietal geen gebrek: Annie gaat speeddaten, Leigh probeert een datingclub voor miljonairs en Laurie schuimt internet af. Dat laatste, internetdaten, is niet langer een taboe. Vroeger maakten alleen losers afspraakjes via internet, maar tegenwoordig vindt zeven procent van de huidige Nederlandse stellen elkaar via de computer, becijferde het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) onlangs.

Van de week checkte ik mijn mail. Ik had een bericht van iemand die jonger was dan ik: `Laurie je bent heel mooi, wanna fuck? Geen verplichtingen...' Dit wil ik niet. Ik ben aan het werk, check even mijn mail en word verpletterd door een vulgaire vloedgolf.

Nee, het is niet altijd leuk op internet. Het gebrek aan sociale conventies (door sommigen omschreven als `onbeschoft' of `harteloos') kan teleurstelling of woede opwekken bij de afgewezene. En de vluchtigheid van het medium maakt de contacten ook vluchtig; je bent zó ingeruild voor een leuker exemplaar. De veelgeroemde anonimiteit van internet leidt er bovendien toe dat mensen zich straffeloos voor een ander kunnen uitgeven; de jonge, knappe en vrijgezelle man blijkt bij nader inzien, oud, lelijk en ook nog eens getrouwd te zijn.

Hoe kan de serieuze bezoeker zich daartegen wapenen? Door zich op internet te gedragen als in het dagelijks leven, antwoordt Denise Janmaat, eigenaar van het Nederlandse datingbureau D-Date.nl. ,,Je gaat in het gewone leven toch ook niet bij de eerste ontmoeting met elkaar naar bed? Althans, ik niet. Waarom zou je dat dan wel doen met iemand die je via internet hebt ontmoet?''

Janmaat noemt de opkomst van internetdating ,,stormachtig''. Toen zij met haar Nederlandse datingsite begon, zeven jaar geleden, was internetdaten nog ongebruikelijk. ,,Dat was zogenaamd voor muurbloempjes.'' Tegenwoordig ontvangt ze zelfs trouwkaarten met daarop de tekst: `we hebben elkaar ontmoet op internet'.

In de virtuele wereld geldt zeven jaar als een eeuwigheid. Aanvankelijk was internet vooral bedoeld voor zakelijk gebruik, maar de intrede van de computer in de Nederlandse huishoudens zorgde voor een doorbraak in het online contactleggen. Immers, hoe meer mensen zich aanmelden op een datingsite, des te groter de kans dat zij iemand van hun gading vinden.

Nederland telt circa 2,4 miljoen alleenstaanden, aldus het CBS. Zo'n geschatte anderhalf miljoen singles (of mensen die zich daarvoor uitgeven) zouden wel eens een datingsite of een chatbox bezoeken. Op de ruim 150 Nederlandse datingsites zijn iets meer mannen dan vrouwen actief. Toch zijn exacte cijfers moeilijk te geven; daarvoor zijn de bestanden te vervuild. Vooral op de gratis datingsites staan mensen ingeschreven die al lang een partner hebben gevonden of die zich hebben teruggetrokken. Bovendien schrijven mensen zich vaak op verschillende sites in.

Tussen je twintigste en je dertigste ben je aan het feesten. Tussen je dertigste en veertigste ben je bezig met je carrière. Tussen je veertigste en je vijftigste realiseer je je dat je leven bijna over is, en dan word je zenuwachtig. Je wilt immers niet alleen sterven, met je hond naast je.

Hoewel steeds meer oudere mensen op het net zoeken (overigens vaker naar vriendschap dan naar liefde en seks) is de grootste groep bezoekers tussen de dertig en vijfenveertig jaar oud. Sommigen hebben de loveboat eenvoudig gemist – op de middelbare school, tijdens hun studie of in het café, de plekken waar de meeste Nederlanders nog altijd verliefd worden, aldus Annelies Penning, eigenaar van een succesvol, traditioneel bemiddelingsbureau, enkele jaren geleden in deze krant. Deze mensen zijn succesvol in hun werk, waar ze dan ook al hun energie in hebben gestoken, en worden halverwege hun dertigste geconfronteerd met een gebrek aan leuke, ongebonden mannen en vrouwen.

Anderen zijn na een afgebroken, langdurige relatie op zoek naar een nieuwe partner. Vooral voor de (relatief) jonge gescheiden moeder biedt internet uitkomst. Als haar kinderen 's avonds op bed liggen, surft zij op het net. Onder internetdaters staat deze groep bekend als `agressief'. Of, in de woorden van Denise Janmaat: ,,Ze zijn heel actief in het vinden van een nieuwe partner.''

Jongeren daten ook via internet, maar kijken daar anders tegenaan dan dertigers en veertigers. Want anders dan onze generatie, zegt de 44-jarige Janmaat, zijn zij opgegroeid met internet. ,,Voor hen behoort internet bij het dagelijks leven, en dan is het logisch dat als je gaat afspreken, je dat ook via internet doet.''

Maar waar in Nederland nieuwe datingsites zich nog regelmatig aandienen, al dan niet gericht op speciale doelgroepen als ouderen en vegetariërs, stagneert het internetdaten in Amerika. De hype lijkt over. De Amerikaanse bureaus proberen hun omzet op te krikken door extra `service' te bieden. Zo trekt het ene bureau de criminele antecedenten na van de man (of vrouw) in wie je geïnteresseerd bent, terwijl het andere bureau afspraakjes aanbiedt met mensen die lijken op bekende film- of sportsterren.

Je moet zijn: leuk, gevoelig, geestig, warm, succesvol, zorgzaam, lief, besluitvaardig, sensueel, trouwhartig, artistiek, communicatief, een goede huisvader, en groter dan ik. (Annie, Laurie en Leigh samen)

Internetdating is niet alleen een manier om een partner te vinden, het is óók een manier om meer over jezelf te ontdekken, meent Janmaat. Sommige bezoekers vullen een hele lijst met criteria in waaraan de nieuwe liefde moet voldoen. Maar die criteria bieden volgens Janmaat schijnzekerheid. Want als zij iets heeft geleerd, dan is het wel dat de ,,prins op het witte paard waarnaar de vrouw in eerste instantie zoekt, nooit de man is met wie zij verder gaat''.

Andere bezoekers schrijven zich na een paar maanden al weer uit. ,,Die hebben in die tijd iets over zichzelf geleerd, namelijk dat ze zéggen toe te zijn aan een nieuwe vriend of vriendin, maar dat dat niet zo is.''

Een mindset, noemt de directeur van D-Date het. ,,Als je zegt: ik ga voor het eind van het jaar een partner vinden, punt uit, dan ga je die ook vinden. Als je zegt: ik wil een nieuwe partner, maar hij moet niet te dik zijn of zij moet wel academisch opgeleid zijn, dan zeg je eigenlijk dat je hem/haar nog niet wil.''

Sommige datingsites organiseren ook avonden. Ook D-Date organiseert regelmatig `D-meetings'. Want elkaar echt ontmoeten kun je ook leren, meent Janmaat. ,,Je ziet dat de vrouwen bij elkaar groepen en dat de mannen aarzelen. De vrouwen klagen dan: hij komt niet eens bij de deur vandaan. Nee, vinden jullie het gek, zeg ik. Hij kijkt wel beter uit, hij is bang dat 'ie uitgelachen wordt.'' Ze adviseert om tijdens zo'n avond eens op zo'n man af te stappen – zonder giechelende vriendinnen en met een open geest.

Dan nog is het een kwestie van klikken. En soms klikt het eenvoudig niet. Of, zoals het klinkt in Mr. Right:

Ik ging uit met een bierverkoper, een tweedehands autoverkoper... Ze bleken Mr. Wrong te zijn.

Bron: D-Date.nl,

Relatieplanet.nl,

OneHello.nl, Iwannadate.nl