Go! Team biedt vrolijk vermaak

Op de plaat is The Go! Team vooral de onderneming van Ian Patton, die vorig jaar in de vorm van Thunder, Lighting, Strike een opwekkend album in elkaar knutselde. Bij optredens verstopt hij zich niet achter een laptop, maar treedt hij op met een zeskoppige band. Hoewel een van de vrouwelijke slagwerkers wegens ziekte niet mee is op deze tournee, bleek in Groningen dat deze opzet zich leent voor een uiterst levendige vertaling van zo'n studio-productie.

Het woord `eclectisch' past bij de Go! Team, ook al is het een veelvuldig misbruikt begrip. Vrolijk schuierende dansbeats wisselen stuivertje met hakkende gitaren en piepende synthesizers. Zelfs mondharmonica en banjo misstaan met hun landelijke tinten niet in het klankkleurenpalet – en dan maalt niemand er nog om dat toeter- en toetsenpartijen uit een kastje komen.

De belangrijkste blikvanger is Ninja, een dartele rapster annex zangeres die niet enorm toonvast is, zoals genadeloos bleek in een geïmproviseerd verjaardagslied voor een roadie. Maar haar onverbeterlijk enthousiaste en energieke uitstraling werd node gemist in een paar instrumentaaltjes.

Dat er veelvuldig van instrument werd gewisseld, haalde niet eens het tempo uit de set; sommige groepsleden sprongen letterlijk van achter het tweede drumstel vandaan. Aan dat veranderlijke instrumentarium hadden we ook het tafereel te danken van de overgebleven vrouwelijke slagwerkster, die aan de microfoon een liedje vertolkte met twee bandleden quatremains-gewijs achter de synthesizer. De muziek is zo luchtig, dat Go! Team nalaat een diepere indruk te maken dan die van vrolijk vermaak. Maar dat neemt niet weg dat The Go! Team het hart, en het uitroepteken, op de goede plaats heeft.

Concert: The Go! Team. Gehoord: 15/9, Vera Groningen. Herhaling 17/9, Bazar Curieux Rotterdam.